شوري از منظر فقه القرآن

هدف پژوهش حاضر بررسي شوري از منظر فقه القرآن است. روش پژوهش توصيفي- تحليلي بوده و نتايج نشان داد اصل شورا به عنوان شيوه‌اى در مديريت جامعه اسلامى، بر پايه مبانى قرآن و سنّت استوار است و با توجه به اينكه قرآن‌ كريم به آن به عنوان ويژگي و شيوه عملكرد مؤمنان (شوري، 38) و نيز به صورت دستورى بر پيامبر(ص) (آل عمران، 159) پرداخته است، و نيز با بررسى نمونه‌هاى عملى در سيره پيامبر اسلام(ص) كه در جنگ بدر و اُحد و خندق و همچنين در جريان عهدنامه پيامبر اكرم(ص) با مردم طائف ديده مى‌شود، بايد غيرقابل ترديد و انكار تلقى گردد. لذا، مشورت به حكم عقل، نيكو و موجب اجتماع آراء و تقويت عقول و سياسات است، چراكه عقول متعدد از عقل واحد برتر است.