پاسخ به درمان و ارزيابي حساسيت دارويي نسبت به فلوكونازول در زنان مبتلا به ولوواژينيت كانديدايي

زمينه و هدف: ولوواژينيت كانديدايي عفونت قارچي ناحيه واژن و ولو مي‌باشد كه كانديدا آلبيكنس به‌عنوان عامل اصلي آن مطرح است. در ميان درمان‌هاي مختلف و نتايج بحث برانگيز آن، فلوكونازول خوراكي به‌عنوان يكي از درمان‌هاي رايج براي موارد حاد و مزمن بيماري، پذيرفته شده است. اين مطالعه با هدف بررسي پاسخ به درمان فلوكونازول و ارزيابي همزمان حساسيت دارويي صورت پذيرفت.روش بررسي: در اين مطالعه مقطعي از ۱۰۷ نفر بيمار مبتلا به ولوواژينيت مراجعه‌كننده به كلينيك تخصصي زنان دانشگاه علوم پزشكي كاشان در سال(۱۴۰۰- ۱۳۹۹) پس از كسب رضايت وثبت اطلاعات و تكميل پرسش‌نامه، نمونه‌برداري صورت پذيرفت. نمونه‌هاي گرفته شده بر روي محيط كشت كروم آگار كانديدا و سابرو دكستروز آگار تلقيح و در دماي ۳۰ درجه سانتي گراد انكوبه گرديد. كلني‌هاي مخمري با توجه به رنگ ايجادشده، شناسايي گرديدند. بيماران شناسايي شده بر حسب عدم و يا وجود سابقه عود، تحت درمان با تك دوز فلوكونازول (150mg/ml ) يا دو دوز اضافه مستمر قرار گرفتند. بيماران، بعد از ۳۵- ۳۰ روز از جهت بهبود علايم باليني و قارچ‌شناسي مجدد ارزيابي شدند. حساسيت دارويي نسبت به فلوكونازول با روش ميكرو دايلوشن و مطابق با ( CLSI, document M۲۷-A3) صورت پذيرفت. يافته‌ها: ۱۰۷ بيمار با ولوواژينيت كانديدايي شناسايي شد و كانديدا آلبيكنس(۷۹/۴ درصد) بيشترين گونه جدا شده بود. در كل، پاسخ به درمان با فلوكونازول بر حسب يافته‌هاي قارچ‌شناسي(لام مستقيم و كشت منفي) ۶۲/۶ درصد بود(۰/۰۱۲=P) كه اين ميزان برحسب گونه، كانديدا آلبيكنس(۶۴/۷ درصد) و غيرآلبيكنس(۵۴/۵ درصد)، نوع عفونت كانديدايي(عودكننده و غيرعودكننده) و حساسيت دارويي(۸ ≥ MIC) تفاوت معني‌داري نداشتند(۰/۰۵ P ) با انتخاب سطح غلظتي MICs≥1 و MICs 1 به عنوان نقطه غلظتي مقايسه اي بين دو گروه با موفقيت و شكست درمان، اختلاف معني داري مشاهده گرديد( 014 / 0=P).نتيجه گيري: با توجه به درمان مبتني برتجربه، ولوواژينيت كانديدايي تشخيص آزمايشگاهي و ارزيابي همزمان حساسيت دارويي مي‌تواند در انتخاب پروتكل درماني مناسب كمك شاياني نمايد و از ظهور و يا افزايش گونه‌هاي مقاوم جلوگيري نمايد.