عوامل موثر بر پذيرش اقدامات حفاظت شخصي در بين بيماران قبل از ابتلا به كوويد -۱۹

زمينه و هدف: تداوم همه‌گيري بيماري كوويد-۱۹ همچنان به‌عنوان بزرگ‌ترين تهديد اخير جامعه جهاني محسوب مي‌شود. انجام اقدامات حفاظت شخصي جهت پيشگيري از ابتلا به كوويد-۱۹ تعيين‌كننده است. اين مطالعه با هدف تعيين عوامل موثر بر پذيرش اقدامات حفاظت شخصي در بين بيماران قبل از ابتلا به كوويد-۱۹ بستري در بيمارستان‌هاي شمال غرب كشور ايران انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه‌ي مقطعي، ۵۶۰ بيمار واجد شرايط با تشخيص كوويد-۱۹ با روش نمونه‌گيري در دسترس وارد مطالعه شدند. داده‌ها از ۱۷ دي ماه سال ۱۳۹۹ تا پايان ارديبهشت ماه سال ۱۴۰۰ از طريق پرسش‌نامه‌ي پژوهشگر ساخته گردآوري شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آمارهاي توصيفي(تعداد، درصد، ميانگين، انحراف‌معيار)، آزمون t مستقل و رگرسيون خطي چندگانه با نرم افزار SPSS استفاده شد. سطح معني‌داري ۰/۰۵ انتخاب شد. يافته‌ها: ميانگين سني شركت‌كنندگان ۶۰/۱(۱۶/۰۱) سال با دامنه سني بين ۲۱ تا ۹۵ سال بودند. اكثريت شركت‌كنندگان مرد(۵۳/۹ درصد) و متأهل(۹۱/۸ درصد) بودند. ميانگين نمره كل پذيرش اقدامات حفاظت شخصي بيماران ۱۶/۵۵(۲/۵۹) از ۲۰ نمره بود. وضعيت اشتغال(۰/۰۰۱ β=۰/۲۹ ،P)، محل سكونت(۰/۰۰۱ β=-۰/۱۹ ،P)، سطح تحصيلات(۰/۰۴۸=β=۰/۱۱ ،P)، مصرف سيگار(۰/۰۳=β=-۰/۱۰ ،P) و سطح درآمد ماهانه‌ي خانواده(۰/۰۱=β=۰/۱۳ ،P) در پيش‌بيني ميزان پذيرش اقدامات حفاظت شخصي بيماران موثر شناخته شدند. ساير متغيرهاي فردي و شغلي شامل سن، جنس، تاهل، وضعيت زندگي، داشتن فرزند، سابقه واكسيناسيون آنفلوانزا در پيش‌بيني ميزان پذيرش اقدامات حفاظت‌شخصي بيماران شركت‌كننده موثر شناخته نشدند. نتيجه‌گيري: ميزان پذيرش اقدامات حفاظت شخصي در بيماران نسبتاً بالا بود. ميزان پذيرش در افراد بيكار، ساكنان روستا، افراد بيسواد، مصرف‌كنندگان سيگار و افراد كم‌درآمد پايين بود. اين مطالعه بر لزوم توجه به تغييرات ويژگي‌هاي فردي-اجتماعي و اقتصادي افراد جامعه و تاثيرات آن‌ها بر رفتارهاي پيشگيرانه‌ي سلامتي در گروه‌هاي آسيب‌پذير تاكيد دارد.