ابوتمّام، شاعرحوزه تمدني جهان اسلام

وحدت تمدني جهان اسلام نتيجه همزيستي و تعامل فرهن گها و زبان هاي موجود در بلاد اسلامي است. زبان عربي به عنوان زبان قرآن و زبان اسلام و سيره و سنت پيامبر |، با ورود به در ايران، نه ب هعنوان يك زبان قومي و زبان قوم عرب، بلكه ب هعنوان زبان تمدن اسلامي حضور پيدا كرده است.از اين رو نبايد به زبان عربي به عنوان زبان قومي نگريست و آن را تنها زبان قوم عرب محسوب كرد. خدمات فراواني كه ايرانيان در شك لگيري و تحكيم قواعد صرف و نحو و معاني و بيان و بلاغت زبان عربي داشته اند، خود گواهي نيك بر اين مدعاست. سفر شاعر بزرگ عصر عباسي، ابوتمّام حبيب بن اوس طائي به ايران و اقامت در سرزمين هاي خراسان و فارس و آذربايجان و تأليف كتاب ادبي ارزشمند، معتبر در شهر همدان و همچنين كثرت » ديوان الحماسة « و مؤثري چون شارحان ايراني اين اثر همچون خطيب تبريزي، مرزوقي اصفهاني و ساير ائمه ادب و لغت نوعاً ايراني، خود شاهدي ديگر بر تأييد اين حقيقت است كه تنها در بستر يك وحدت تمدني، م يتوان اين چنين تعاملات و همزيستي هاي بين زباني ارزشمندي را مشاهده كرد. سه چكامه ولائي از « مقاله حاضر به مناسبت انتشار كتاب ارائه شده است. اين كتاب در بردارنده شرح و ترجمه » ابوتمام طائي سه قصيده منتشرنشده از ابوتمام حبيب بن اوس طائي است ع و تحقيق فراوان محققان آن دارد. آنچه از مطالعه 􀀣 كه نشان از تتب اين كتاب بر خواننده مكشوف م يگردد، اين است كه وحدت تمدني و تعارف به معناي مبادله معرفتي بين ملل مسلمان، در آثار مختلف ادبي شكل گرفته در تمدن اسلامي حضوري مؤثر و پررنگ دارد و مبادله معرفتي بين مل تها، از ديرباز اساس ساخت و توسعه هر تمدني را تشكيل مي داده است. بنابراين شايسته است سه چكامه ولائي از « تا در خصوص ابعاد مختلف كتاب ارزنده سه محور ذيل مختصراً بيان گردد. » ابوتمام طائي