الگوريتم تركيبي بر اساس الگوريتم‌هاي تكامل تفاضلي، ايمني بدن و ازدحام ذرات براي انتخاب پارامترهاي بهينه در فرزكاري

اين مقاله با استفاده از درهم‌آميختن الگوريتم بدن، براي بهينه‌سازي، شيوه‌اي تركيبي و نوآورانه ارائه‌ كرده ‌است، سپس در مرحله جهش با استفاده از الگوريتم ايمني بدن از الگوريتم ازدحام ذرات (PSO) براي تعيين مقدار ضريب جهش كمك ‌گرفته‌ است. از اين‌رو الگوريتم مذكور با يك روش هم‌تكاملي خود پس از اصلاح، ضريب جهش بهينه را جست‌وجو مي‌كند. مدل ارائه‌شده بر روي يك فرايند مطالعاتي فرزكاري آزمايش‌ شده ‌است تا تأثير آن بر روي بهينه‌سازي پارامترهاي فرزكاري مشخص‌ شود. نتايج به‌دست‌آمده با الگوريتم كلوني مورچه ها، ايمني بدن، الگوريتم ايمني بدن تركيبي، الگوريتم ژنتيك، روش تركيبي تفاضل تكاملي با ايمني بدن و مقادير پيشنهادي هندبوك‌هاي ماشين‌كاري مقايسه ‌شده‌ است. با توجه به اين مقايسه ميزان بهبود پاسخ هاي ارائه ‌شده نسبت به روش‌هاي الگوريتم كلوني مورچه ها 5.7٪، ايمني بدن 4.5٪، الگوريتم ايمني بدن تركيبي 3٪، الگوريتم ژنتيك 8.5٪، روش تركيبي تفاضل تكاملي با ايمني بدن 2٪ و مقادير پيشنهادي هندبوك‌هاي ماشين‌كاري 300٪ بوده ‌است.