تأثير جهت‌گيري يادگيري و نوآوري مدل كسب‌وكار بر عملكرد كارآفريني شركت‌هاي نوپا

زمينه و هدف: امروزه كارآفريني به اصلي‌ترين رويكرد كشورها براي رشد اقتصادي و توسعه تبديل شده است. هدف اين مطالعه تاييد تجربي اهميت جهت‌گيري يادگيري در بهبود نوآوري مدل كسب‌وكار و عملكرد كارآفريني شركت‌هاي نوپا است.روش‌شناسي: پژوهش حاضر از نظر پارادايم، اثبات‌گرا و داراي رويكردي كمي است. به لحاظ مخاطب مطالعه‌اي كاربردي است و از نظر ماهيت و روش انجام ﭘﮋوﻫﺶ، توصيفي- پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش شامل مديران شركت‌هاي نوپاي استان تهران بود. حجم نمونه با نرم‌افزار جي‌پاور3 تعداد 222 نفر تعيين و براي نمونه گيري از روش غيرتصادفي در دسترس استفاده شد. ابزار تحقيق پرسشنامه استاندارد بود كه طي پيمايشي آنلاين توزيع  و گردآوري شد و داده ها با دو نرم‌افزار اِس‌پي‌اِس‌اِس و اسمارت پي‌اِل‌اِس تحليل شدند.يافته‌ها: تمامي فرضيه‌ها در سطح اطمينان 99% تأييد شدند. نتايج نشان داد كه جهت‌گيري يادگيري به طور مستقيم و غير مستقيم از طريق نوآوري مدل كسب‌و‌كار بر عملكرد كارآفريني شركت‌هاي نوپا تأثير مثبت و معناداري دارد.نتيجه‌گيري: مديران شركت‌هاي نوپا با اتخاذ سياسست‌هاي توسعه‌طلبانه و تقويت كانال‌هاي جذب، اشتراك و نگاشت دانش با هدف تقويت و بهبود يادگيري و تشويق به يادگيري فعال در راستاي پرورش جزئيات قابليت‌هاي اعضاي سازمان و ايجاد دانش جديد قادر خواهند بود نقشي راهبردي در بهبود عملكرد كارآفرينانه شركت‌هاي نوپا ايفا نمايند.