تحليل رفتار اضافه كاري در بازار كار ايران با رويكرد درخت تصميم

درك رفتار نيروي‌كار در مواردي كه مربوط به تصميم افراد به انجام اضافه‌كاري است، در ارزيابي دقيق اثرات سياست‌هاي اشتغال‌زايي، از اهميت اساسي برخوردار مي‌باشد؛ با توجه به اينكه موضوع اضافه كاري در تحليل هاي مربوط به منابع انساني و نظام بازاركار در اقتصاد كلان، تا حدودي ناديده گرفته شده است، اين مقاله به بررسي اين موضوع از طريق تحليل رفتار نيروي‌كار ايران با استفاده از آمار هزينه و درآمد خانوارهاي شهري براي دوره زماني 99-1384 پرداخته و عواملي كه بر تصميم گيري فرد در خصوص اضافه كاري تأثيرگذار هستند را مورد مطالعه و بررسي قرار مي دهد. روش مورد استفاده در اين مطالعه، الگوريتم داده‌كاوي درخت تصميم مي باشد كه به ما اين امكان را مي‌دهد تا با پي‌بردن به توزيع زيربنايي داده‌هاي اخذ شده از مجموعه افراد مورد بررسي، بتوانيم رفتار آن‌ها را مطالعه كرده و در مورد آن استنتاج‌ منطقي و مفيد داشته باشيم. نتايج حاكي از اين است كه اضافه كاري به سختي با ويژگي‌هاي سطح فردي مانند سن، تحصيلات، جنسيت، نگرش هاي كاري و يا هر عامل غيرقابل مشاهده اي كه اين متغيرها نماينده آن هستند، تعريف مي‌شود، اما مي‌توان آن را به وضعيت شغلي و مهارتي كه نيروي كار دارد، ويژگي‌هاي ساختاري بازار كار و همين طور دهك هزينه اي كه خانوار در آن قرار دارد نسبت داد. اين نتايج مي تواند پيامدهاي قابل توجهي هم براي افراد و هم براي سياست گذاران، به جهت تخصيص بهينه نيروي كار داشته باشد.