نقش رهبران دانشگاهي در ارتباط با بالندگي اعضاي هيئت‌علمي (مطالعه موردي: دانشگاه شهيد بهشتي)

هدف پژوهش حاضر، تبيين نقش رهبران دانشگاهي در ارتباط با بالندگي اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه شهيد بهشتي است و بر اساس نوع هدف، توسعه‏اي و به لحاظ روش، كيفي است. با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند از نوع گلوله برفي با تعداد 10 نفر از اعضاي هيئت‌علمي و مديران و رؤساي دانشگاهي در حوزه آموزش عالي كه داراي اطلاعات غني و كليدي در خصوص موضوع پژوهش بودند به‌عنوان جامعه موردمطالعه انتخاب و مصاحبه‌هاي نيمه ساختاريافته انجام شد. پس از انجام مصاحبه، متن مصاحبه‏ها با استفاده از تحليل مضمون تجزيه‌وتحليل شدند. نتايج حاصل از اين پژوهش، 81 زيرمقوله (مفاهيم) مرتبط با نقش رهبري دانشگاهي در ارتباط با بالندگي اعضاي هيئت‌علمي را در 12 مؤلفه اصلي و قابل دسته‌بندي در سه طبقه كلي بعد فردي، ساختاري- تشكيلاتي و فراسازماني نشان مي‌دهد. بعد فردي شامل چهار مؤلفه‌ انگيزشي، نگرشي، ويژگي‌هاي شخصيتي و تعهد حرفه‌اي؛ بعد ساختاري - تشكيلاتي شامل شش مؤلفه‌ ساختاري، فرهنگ ‌سازماني، قوانين و مقررات، ارتباطات سازماني، تكنولوژي سازماني و مديريت سازمان و بعد فراسازماني در قالب دو مؤلفه اجتماعي و اقتصادي بودند.