الگوسازي تبيين كننده هاي ريسك گريزي در اقتصاد ايران

در اين پژوهش به تبيين رفتار ريسك گريزي در اقتصاد ايران پرداخته شده است. به اين منظور با استفاده از روش‌هاي مختلف اقتصادسنجي پارامتر ريسك گريزي و شاخص شدت تحريم در اقتصاد ايران طي دوره فروردين 1386 تا اسفند 1398 برآورد شده است. سپس متوسط ويژگي‌هاي فردي و اجتماعي در ايران و شاخص نابرابري با استفاده از داده‌هاي طرح هزينه و درآمد خانوار محاسبه شده است. نتايج نشان داد، افزايش متوسط سني جمعيت، نرخ اجاره‌نشيني، نسبت جنسيتي زنان در جامعه، سهم متأهلين از جمعيت، نوسانات توليد ناخالص داخلي و تشديد تحريم‌ها منجر به افزايش سطح ريسك گريزي در اقتصاد مي‌شود. همچنين افزايش رشد اقتصادي، سال‌هاي تحصيل، گسترش شهرنشيني، بعد خانوار، افزايش نابرابري درآمد، بهبود شرايط بازار كار و نرخ تملك خودرو، عوامل بهبود ريسك پذيري در اقتصاد هستند.