نقد فرهنگي «غرب فرهنگي» بر محور بيانات امام خميني

مقاله حاضر در پي نقد شيوه‌اي از غرب است كه مي‌توان آن را «غرب فرهنگي» ناميد. ماهيت موضوع و اينكه ايران شايد بيش از هر كشور ديگري در نظام بين‌الملل در معرض مواجهه‌ تعارض‌آميز با غرب فرهنگي قرار گرفته، از ميان رويكردهاي گوناگون فلسفي، فقهي، جامعه‌شناختي، فرهنگي و مانند اينها كه مي‌توان به بحث گذارد، رويكرد فرهنگي را داراي اولويت و منطقِ قابل دفاعي مي‌سازد و بيانات امام خميني از اين حيث محوريت يافته است كه ايشان دو حضور مستقيم و نامطلوب غرب در ايران را طي جنگ‌هاي جهاني اول و دوم تجربه كرده، دو نظام دست‌نشانده‌ غرب (پهلوي‌ اول و دوم) را از نزديك درك كرده و چند سال در غرب يا جايي بوده كه غرب فرهنگي در آنجا نفوذ و فعاليت گسترده‌اي داشته است. ازاين‌رو خاستگاه تحليلي ـ تجربه‌محوري براي بحث فراهم مي‌سازد. براي تحقق هدف مقاله از روش «زمينه‌اي» استفاده‌ شده است. در همين رابطه ديدگاه‌هاي ايشان از كتاب «صحيفه‌ امام» با محوريت مباحث و موضوعات فرهنگي استخراج و تحليل شده است. داده‌ها نشان مي‌دهد امام راحل غرب فرهنگي را داراي دو رويه مي‌داند كه رويه تهاجمي آن بيشتر به شرق شناسانده شده و رويه فرهنگي كه پيامدهاي به شدت ضد انساني دارد كه اگر با آن مقابله نشود انسانيت انسان را با چالش روبه‌رو مي‌سازد