اثرمقادير مختلف كود نيتروژنه و مرغي بر عملكرد و غلظت نيترات در محصول سيب‌زميني كشت پاييزه در منطقه جيرفت

پژوهش حاضر با هدف ارزيابي كاربرد تلفيقي كود مرغي و كود اوره در توليد سيب زميني و در قالب طرح پايه بلوك هاي كامل تصادفي با پنج تيمار در طي سال هاي 1397 و 1398 در شهرستان جيرفت انجام گرفت. تيمارهاي پژوهش عبارت بودند از: 1- شاهد (عرف منطقه) 2- حد بهينه توصيه شده كود اوره براي محصول منطقه+مصرف بهينه ساير عناصر غذايي بر اساس آزمون خاك 3- مصرف اوره 25% بيشتر از حد بهينه+مصرف بهينه ساير عناصر غذايي بر اساس آزمون خاك، 4-مصرف اوره 25% درصد كمتر از حد بهينه+پنج تن كود مرغي در هكتار+مصرف بهينه ساير عناصر غذايي بر اساس آزمون خاك و 5- مصرف اوره 25% كمتر از حد بهينه+ده تن كود مرغي در هكتار+مصرف بهينه ساير عناصر غذايي بر اساس آزمون خاك. نتايج داد كه اثر تغذيه با كود شيميايي و مرغي در سطح احتمال يك درصد بر عملكرد غده سيب زميني معني دار بود. تيمار شاهد داراي كمترين عملكرد (20 تن در هكتار) و بيشترين غلظت نيترات در غده و برگ (به ترتيب293/3 و 639/5 ميلي گرم در كيلوگرم ماده خشك) و كمترين غلظت پتاسيم، آهن، روي و منگنز در غده و برگ بود. در حالي كه تيمار شماره پنج داراي بيشترين عملكرد بود كه نسبت به شاهد 74% افزايش نشان داد. تيمار شماره چهار كمترين مقدار نيترات را داشت كه نسبت به تيمارهاي يك، دو، سه و پنج به ترتيب 48/8، 14/6، 32/3 و 13/8 درصد نيترات كمتري در غده داشت. كاربرد تيمار شماره پنج موجب توليد محصولي در حدود 35 تن در هكتار و كاهش غلظت نيترات در غده (30 درصد كمتر از حد بحراني در ايران) شد. همچنين از نظر اهميت اقتصادي، كاربرد تيمار توصيه شده ضمن كاهش 50 درصدي مصرف كود اوره و افزايش 75 درصدي توليد محصول، درآمدي حدود 50 درصد بيشتر نسبت به تيمار شاهد (عرف منطقه) را موجب گرديد.