از «مونسِ» بد، نَعوذُ باللّه! (نقدي بر چاپ حروفي مونس‌نامه)

سال‌هاست متون كهن فارسي، كه از جملۀ مواريث بيش‌بهاي گذشتگان است، اغلب توسّط كساني كه اهليّت پرداختن به اين مقوله را ندارند، به گونه‌اي ناتندرست به چاپ حروفي مي‌رسد و بر آن، نام «تصحيح» نهاده مي‌شود. در اين مقاله ضمن برشمردن برخي علل و اسباب اين امر، به نقد يكي از همين آثار پرداخته‌ايم. «مونس‌نامه»، تأليف ابوبكر بن خسرو الاستاد،متني متعلّق به قرن 6ه.ق است كه اخيراً به شكلي بسيار مغلوط به چاپ حروفي رسيده است. مباشر چاپ اين كتاب، در مواضع پرشمار، متن را غلط خوانده، غلط ضبط كرده، غلط فهميده و غلط نيز توضيح داده است.