تبيين فرآيند پذيرش شبكه‌هاي نرم افزار محور (SDN) با استفاده از روش داده بنياد و رويكرد سيستمي

فناوري SDN يكي از فناوري‌هايي است كه در تحول ديجيتال نقش برجسته‌اي ايفاء خواهد نمود. ساختار اين فناوري به گونه‌اي است كه بتواند خود را با ماهيت پويا و درحال تغيير شبكه‌هاي آينده و همچنين با نيازها و درخواست‌هاي كاربران سازگار و همگام سازد. تاثير اين فناوري در هوشمندسازي، چابكي، مديريت و كنترل تجهيزات، حوزه‌ها و فناوري‌هاي نوين ارتباطي ديگر، كاهش هزينه‌ها و ايجاد كسب و كارهاي نوآورانه بسيارحائز اهميت است. در اين خصوص فراهم‌كنندگان خدمات، از طرفي علاقه زيادي به استقرار SDN، براي مهاجرت زيرساخت‌هاي خود از يك معماري ايستا به يك سيستم پويا و قابل برنامه‌ريزي دارند و از طرف ديگر آن را جزو اولويت‌هاي خود نمي‌دانند و اين تصور را دارند كه از طريق روش‌هاي سنتي، مديريت شبكه را انجام دهند. لذا در اين پژوهش تلاش شده است ضمن شناخت عوامل موثر بر پذيرش معماري SDN و بكارگيري آن توسط اپراتورهاي مخابراتي، مدل پارادايمي موضوع با استفاده از رويكرد سيستمي و نظريه داده بنياد (مدل اشتراوس و كوربين) استخراج شود. در ارائه مدل بيش از هزار كد اوليه تعيين و در مراحل بازنگري و براساس اشتراكات معاني، مجموعاً 210 كد مستقل احصاء گرديد. در انتها با نظرخبرگان از اين تعداد كد، مجموعا 73 كدنهايي، 12 كد محوري و 6 مقوله اصلي استخراج شده است.