ارائه الگوي سياست‌گذاري روزنامه‌نگاري علم مبتني بر رسانه‌هاي نوين

سياست‌گذاري روزنامه نگاري علم، راهبردي كلان است كه بر نقش و كاركردهاي روزنامه نگاري علم و همچنين تغيير پارادايمهاي رايج با توجه به تاثير اينترنت و رسانه‌هاي نوين تاكيد دارد تا با هدايت تصميمات، دستيابي به اهداف منطقي را ميسر ‌كند و چالش‌هاي موجود را كاهش ‌دهد. مطالعه حاضر با هدف ارائه الگوي سياست‌گذاري روزنامه‌نگاري علم مبتني بر رسانه‌هاي نوين انجام گرفته است. اين مطالعه از نظر هدف يك پژوهش كاربردي-توسعه‌اي است و با رويكردي پيمايش مقطعي انجام شده است. جامعه آماري شامل خبرگان نظري (اساتيد دانشگاهي) و خبرگان تجربي (روزنامه‌نگاران با سابقه) است. براي نمونه‌گيري از روش هدفمند استفاده و تا رسيدن به اشباع نظري ادامه يافت. در نهايت از ديدگاه 20 نفر از خبرگان استفاده شد. براي شناسايي مقوله‌هاي زيربنايي سياست‌گذاري روزنامه‌نگاري علم از روش تحليل مضمون و نرم‌افزار MaxQDA استفاده شد. جهت ارائه الگو نيز از روش ساختاري-تفسيري و نرم‌افزار MicMac استفاده گرديد. يافته هاي پژوهش نشان داد مضامين فراگير شامل عوامل س ياست گذار ي، سازماني، مداخله گر، آموزشي، محتوايي، محيطي و فردي هستند. مقوله هاي سازمان دهنده نيز شامل سياست گذاري روزنامه نگاري علم در ايران، ارتقاء نقش نظار تي و مطالبه گري روزنامه نگاران علم، افزايش مشاركت و همراهي دانشگاهيان با روزنامه نگاران علم، تقويت زيرساخت هاي روزنامه نگاري علم، رفع موانع در رشد و توسعه روزنام هنگاري علم، استفاده از رسانه هاي نوين، آموزش و ارتقاي روزنامه نگاري علم، توليد محتوا متناسب با نيازهاي عموم، تقويت ارتباط و اعتماد ميان جامعه علمي با عموم و توانمندسازي روزنامه نگار علم مي باشند.