بررسي عادت غذايي فصلي بچه ماهيان سفيد (Rutilus frisii Nordmann, 1840) انگشت‌‌قد در آبهاي دريايي استان گيلان

هر ساله حدود 30 گونه ماهي اقتصادي در آبهاي دريايي استان گيلان صيد مي‌‌شوند كه مهم‌‌ترين آنها ماهي سفيد (Rutilus frisii) است. اين بررسي با هدف تعيين شاخص‌‌هاي غذايي، طيف غذايي و طعمه‌‌هاي غالب بچه ماهي سفيد در قالب پروژه بررسي عادات غذايي ماهيان سفيد و كفال ماهيان در سواحل گيلان صورت گرفت. نمونه‌‌برداري ماهيان با پره با چشمه 6 ميلي‌‌متر از زمستان 1399 لغايت پاييز 1400 در سواحل تالش، انزلي، كياشهر و چابكسر صورت گرفت. نتايج بررسي بر بچه ماهيان سفيد داراي وزن بدن 14.5-0.31 (2.8±3.64) گرم، طول كل 120-34.3 (19.0±68.3) ميلي‌‌متر و سن +0 الي +1 سال نشان داد، ميانگين طول نسبي روده برابر 1.16-0.59 (0.10±0.78) است. شاخص تهي‌‌بودن روده در فصول بهار تا زمستان و كل سال به‌‌ترتيب 0، 0، 5، 0 و 1 درصد و ميانگين شدت تغذيه در فصول بهار تا زمستان و كل سال به‌‌ترتيب 267±372، 151±360، 173±230، 689±581 و 302±356.2 تعيين شد كه بين آنها تفاوت آماري وجود داشت (F=9.10, p 0.05). در روده بچه ماهيان سفيد (176 نمونه)، دتريت، جلبك رشته‌اي، 26 جنس فيتوپلانكتوني، 2 نوع زئوپلانكتون، 13 نوع كفزي و نيز ب تخم و لارو ماهي شناسايي شد كه به‌‌ترتيب در حدود 10، 73، 62، 5، 86 و 2 درصد ماهيان مشاهده شدند. جنس‌‌هاي Cyclotella، Navicula و Nitzschia از فيتوپلانكتون‌‌ها به‌‌ترتيب در 60، 52 و 47 درصد و در بين كفزيان، خانواده گاماريده در 68 درصد ماهيان حضور داشتند. به‌‌ طور كلي، با توجه به شاخص‌‌ها و تركيب و غالبيت غذايي، بچه ماهي سفيد گونه‌اي كفزي‌خوار و متنوع‌خوار با شدت تغذيه خوب در سواحل گيلان بود.