تغييرات مكاني و زماني سنجه‌هاي فيزيكوشيميايي و مواد مغذي در صيدگاه‌هاي آبزيان كف‌زي آبهاي ايراني خليج فارس با استفاده از داده‌هاي سنجش از راه دور و محيطي

اين تحقيق با هدف شناخت وضعيت سنجه‌هاي فيزيكوشيميايي و مواد مغذي در صيدگاه‌هاي ماهيان كف‌زي در آبهاي ايراني خليج فارس، از استان هرمزگان تا استان خوزستان، در پائيز و زمستان طي سال‌هاي 99-1396 انجام گرديد. داده‌هاي مكاني سنجه‌هاي فيزيكي و شيميايي آب طي سال‌هاي 1396، 1397 و 1399 با استفاده از دستگاه CTD ثبت و آناليز شدند. همچنين داده‌هاي دماي سطحي آب و كلروفيل-a در منطقه مورد بررسي از تصاوير ماهواره ‏ موديس،‎‏ سنجنده آكوا در سال‌هاي 1397 و 1398 نيز استخراج شدند. ميانگين دماي سطحي آب دريا و كلروفيل-a، ثبت شده به روش سنجش از راه دور در محدوده مورد بررسي، طي سال‌هاي 1397 و 1398 به‌ترتيب 22/83 درجه سانتي‌گراد و 1/80 ميلي‌گرم بر متر مكعب بود. ميانگين داده‌هاي مكاني دماي آب، كلروفيل-a، شوري و pH، در محدوده مورد بررسي، طي سال‌هاي 1396، 1397 لغايت زمستان 1399 به‌ترتيب 21/53 درجه سانتيگراد، 84/ 0 ميلي‌گرم بر مترمكعب، 39/53 گرم در ليتر و 8/28 بود. ميانگين غلظت نيترات، فسفات و سيليكات در تحقيق حاضر به‌ترتيب 0/034، 0/008 و 0/517 ميلي‌گرم در ليتر بود. بر اساس نتايج، ميزان كلروفيل-a در خليج فارس تابع سنجه‌هاي دماي سطحي آب دريا و سيليكات مي‌باشد. با افزايش دماي سطحي آب دريا و غلظت سيليكات، ميزان كلروفيل-a در محدوده مورد بررسي افزايش مي‌يابد. تغييرات غلظت نيترات و فسفات اثر قابل ملاحظه‌اي بر ميزان كلروفيل در محدوده مورد بررسي نداشت. از پاييز سال 1397 لغايت زمستان 1398 ميانگين دماي سطحي آب و غلظت فسفات و سيليكات در آبهاي خليج فارس افزايش، ولي ميزان كلروفيل-a و غلظت نيترات كاهش يافت.   [1] Conductivity, Temperature, and Depth )CTD(