بررسي تطبيقي اضافت و انواع آن در زبان عربي و فارسي دري

اضافت، اسناد يك اسم به اسم ديگر يا يك جمله به جمله‌اي ديگر را جهت مقاصدي چون تعريف، تمجيد، تخفيف و توضيح‌هاي گوناگون كه نياز به واژۀ مضاف دارد، گويند. در تركيب اضافي، اسم دوم متمم اسم اول بوده و بر اساس نياز واژۀ اول، نوع و كاركرد آن مشخص مي‌شود و در زبان فارسي با عنوان كلي «متمم» آمده است. تركيب اضافي كاركردهاي بسيار مهمي در زبان دارد؛ به‌گونه‌اي كه در درك و فهم معنا بسيار مؤثر است. اين پژوهش  به روش  تحليلي ـ توصيفي به بررسي انواع تركيب‌هاي اضافي در زبان عربي و فارسي پرداخته و به اين نتيجه رسيده است كه تركيب‌هاي اضافي در هر دو زبان با همۀ تفاوت‌هايي كه ازنظر تعريف و مصداق دارند، در بسياري از جنبه‌ها باهم اشتراك و كاركردي مشابه دارند؛ همچنين اين پژوهش واضح ساخت كه در برخي موارد از مباحث نظري، اضافت در فارسي متأثّر از زبان عربي بوده است.