طراحي الگوي فرهنگ پذيري منابع انساني در جهت تحقق تمدن نوين اسلامي

هدف: پژوهش حاضر به دنبال طراحي الگوي فرهنگ پذيري منابع انساني در جهت تحقق تمدن نوين اسلامي در دانشگاه بوعلي سينا بود. روش: روش پژوهش حاضر بر مبناي هدف از نوع تحقيقات كاربردي- توسعه اي و ازنظر ماهيت روش، توصيفي و از نوع تفسيري - پيمايشي محسوب مي شود. بعلاوه، پژوهش حاضر از نظر نحوه گردآوري و نوع داده ها از نوع تحقيقات آميخته (كيفي- كمي) است. جمع‌آوري داده‌ها در بخش كيفي از طريق مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته با 18 نفر از خبرگان علمي و اجرايي و در بخش كمّي از طريق پرسشنامه و نظرسنجي از 400 نفر از كاركنان و اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه بوعلي سينا انجام شد. در بخش كيفي، تجزيه وتحليل داده‌ها مبتني بر روش تحليل مضمون و در بخش كمّي، مبتني برتكنيك مدل‌سازي معادلات ساختاري انجام شد. يافته‌ها: پس از پياده‌سازي متون مصاحبه، ۱۵۲ عبارت كليدي و ۶۳ مضمون پايه، استخراج گرديد كه در ۱۱ مضمون سازمان دهنده دسته‌بندي شدند و در نهايت، با طبقه‌بندي محتوايي اين مضامين، دو مضمون فراگير حاصل شد. ابعاد فرهنگ پذيري منابع انساني در جهت تحقق تمدن نوين اسلامي در دانشگاه بوعلي سينا، شامل دو بُعد فرهنگ پذيري فردي با ۶ مؤلفه (نگرش فرهنگ پذيري، هويت پذيري فرهنگي، خودتوسعه اي فرهنگي، تاب آوري فرهنگي، الگوسازي فرهنگي و دلبستگي فرهنگي) و بُعد فرهنگ پذيري اجتماعي با 5 مؤلفه (ظرفيت سازي فرهنگي، انعطاف پذيري فرهنگي، جامعه پذيري فرهنگي، مشاركت فرهنگي و انضباط فرهنگي) است. نتيجه‌گيري: ضروري است مديران دانشگاه بوعلي سينا در راستاي برنامه ريزي ها و سياست گذاري هاي فرهنگي خود به ابعاد و مؤلفه‌هاي فرهنگ پذيري منابع انساني در جهت تحقق تمدن نوين اسلامي توجه نمايند.