اثر درمان با محيط‌ هاي كشت شرطي شده با سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي انسان بر مدل فيبروميالژيا گرمايي القا شده توسط رزرپين در موش صحرايي

زمينه و هدف: فيبروميالژيا (FM) يك سندرم درد مزمن متأثر از عملكرد هيپوكامپ است. محيط شرطي شده با سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي (MSC-CMs) پتانسيل‌هاي آنتي‌اكسيداني و محافظت‌كننده عصبي در درمان بيماري‌ها مختلف از خود نشان داده است. هدف ما بررسي اثربخشي MSC-CMs  بر درمان FM حرارتي ناشي از رزرپين و ارزيابي تغييرات غلظت فاكتور نكروز تومور آلفا (TNF-α) در هيپوكامپ موش‌هاي صحرايي در اين شرايط بود. روش تحقيق: اين يك مطالعه تجربي است كه بر روي 42 موش صحرايي  نر نژاد ويستار با وزن 180 تا 220 گرم انجام شد. حيوانات در گروه هاي FM رزرپين (1 ميلي‌گرم/كيلوگرم) و در ديگر گروه‌ها نرمال سالين، را بصورت زير جلدي يك بار در روز به مدت 3 روز متوالي دريافت كردند. سپس، موش‌ها MSC-CM (0/3 و 0/5 ميلي‌گرم/ ميلي‌ليتر محتواي پروتئين، داخل صفاقي) را هفته‌اي يك‌بار به مدت سه هفته دريافت كردند. آستانه درد حرارتي موش‌ها توسط آزمون‌هاي پس كشيدن دم و صفحه داغ در ابتدا و انتهاي آزمايشات ارزيابي شد. غلظت TNF-α در هيپوكامپ توسط كيت الايزا در پايان دوره آزمايشي تعيين شد. يافته‌ها: آستانه درد حرارتي موش‌هاي صحرايي  در گروه FM نسبت به گروه كنترل به‌ طور معني‌دار (0/01 P) در هر دو آزمون كاهش يافت. يك افزايش معني‌دار (0/01 P) در سطح TNF-α هيپوكامپ موش‌ها در گروه FM در مقايسه با گروه كنترل مشاهده شد. عليرغم تأثير محيط كشت تازه و شرطي بر موش‌ها كنترل، درمان با MSC-CMs سبب كاهش معني‌دار درد القا شده توسط رزرپين و غلظت TNF-α هيپوكامپي شد. نتيجه‌گيري: درمان با MSC-CMs توانست درد حرارتي در مدل فيبروميالژيا موش‌هاي صحرايي القا شده توسط رزرپين را از طريق كاهش غلظت TNF-α  در هيپوكامپ كنترل كند.