اثربخشي توان‌بخشي شناختي مبتني بر بازشناسي هيجان و حافظه بر حافظه فعال ديداري و پردازش‌ هيجان چهره كودكان مبتلا به اختلال نارسايي توجه/بيش فعالي

مقدمه: مداخله مبتني بر پردازش هيجان و حافظه مي ‌تواند بستري براي بهبود رمزگرداني، ذخيره و بازشناسي هيجانات در كودكان فراهم سازد. بر اين اساس پژوهش حاضر با هدف اثربخشي توان بخشي شناختي مبتني بر بازشناسي هيجان و حافظه بر حافظه فعال ديداري و پردازش‌ هيجان چهره كودكان مبتلا به اختلال نارسايي توجه/بيش فعالي در شهرستان سلسله انجام گرديد. روش كار: اين مطالعه از نوع نيمه‌ آزمايشي با طرح پيش‌ آزمون و پس‌ آزمون با گروه كنترل بود. در اين پژوهش با استفاده از روش نمونه‌ گيري چند مرحله‌اي 34 نفر از دانش‌آموزان 9 الي 12 ساله مقطع ابتدايي با ملاك‌هاي ورود به عنوان نمونه نهايي انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايشي و كنترل 17 نفري قرار گرفتند. سپس گروه آزمايشي به مدت 13 هفته در جلسات 50 دقيقه‌اي مداخله توان بخشي هيجان و حافظه Captain’s Log شركت كردند. لازم به ذكر است هر دو گروه آزمايشي و كنترل پيش از آغاز جلسات مداخله و پس از اتمام جلسات به خرده مقياس‌هاي حافظه فعال ديداري و پردازش هيجان چهره ابزار ارزيابي (CANTAB، 2014) پاسخ دادند. يافته‌ها: نتايج حاصل از تحليل كوواريانس داده‌ها نشان داد كه مداخله توان بخشي شناختي مبتني بر بازشناسي هيجان و حافظه موجب بهبود حافظه فعال ديداري (F=25.70 و P 0.001) و پردازش هيجان چهره (F=12.72 و P 0.001) گروه آزمايشي در مقايسه با گروه كنترل شده است. نتيجه‌ گيري: بر مبناي يافته‌هاي حاصل مي‌توان گفت مداخله توان بخشي شناختي مبتني بر بازشناسي هيجان و حافظه در ارتقاي حافظه فعال ديداري و پردازش هيجان كودكان موثر بود، لذا پيشنهاد مي‌شود جهت بهبود شناخت اجتماعي دانش‌آموزان مبتلا به نارسايي توجه/بيش فعالي اين رويكرد در مراكز آموزشي و تربيتي مورد استفاده قرار گيرد.