تحليل و بررسي الهيات سلبي بمثابه تقرير نظريه «عينيت» در انديشه كليني، شيخ صدوق، علامه حلي و فاضل مقداد

«الهيات سلبي» به مثابه نظريه‌اي مهم و پرطرفدار در اديان ابراهيمي، بر مؤلفه سلبي‌گروي در حوزه خداشناسي تأكيد داشته، ساحت‌ها، رويكردها و تقريرهاي مختلفي دارد كه شاخص‌ترين آن‌ها در ميان متكلمان اماميه، رويكرد الهيات سلبي به مثابه تقرير نظريه «عينيت» است. اين رويكرد، رابطه نظريه عينيت و الهيات سلبي را در كانون بررسي قرار داده، در پي سازگار انگاري اين دو نظريه است و مورد پذيرش ثقةالاسلام كليني، شيخ صدوق، علامه حلي و فاضل مقداد قرار دارد. از رهگذر اين جستار كه با روش توصيفي، تحليلي و با هدف تقرير و ارزيابي اين رويكرد سامان يافته، آشكار مي‌شود كه اين نظريه سه مؤلفه برجسته دارد؛ 1. سلبي‌انگاري صفات ثبوتي در ساحت هستي‌شناختي؛ 2.سازگاري سلبي‌انگاري صفات ثبوتي با بساطت ذات الهي و ناسازگاري ثبوتي‌انگاري آن‌ها با بساطت ذات(برهان نظريه)؛ 3. تقرير نظريه عينيت در سايه سلبي‌انگاري صفات ثبوتي. با اين همه، به ‌نظر مي‌رسد هيچ كدام از اين مؤلفه‌ها موجه نيست و اين نظريه علاوه بر اشكالات دروني، نمي‌تواند تقريركننده نظريه عينيت باشد.