بازكاوي ابهام‌زايي نسبت‌به فلسفۀ غيبت با تأكيد بركتاب مكتب در فرايند تكامل

نويسنده كتاب مكتب در فرايند تكامل با توجه به تخصص خود در شناخت متون كهن و تحت تأثير مباني و روش‌هاي تاريخ‌نگاري مدرن، در جهت تشكيك برخي از اعتقادات مهم شيعه بر آمده و با انتخاب گزينشي منابع تاريخي و با حذف پيش‌انگاره‌هاي ثابت‌شده در مباحثي از قبيل: نشان ‌دادن فلسفۀ غيبت، وقوع غيرمنتظرۀ‌ امر غيبت و كوتاهي امام در جهت حضور با وجود شرايط آماده، سعي در ترسيم چهرۀ معمولي از امام كرده است و به خواننده چنين القا مي‌كند كه بسياري از اعتقادات شيعه نسبت‌به صفات فرابشري امامان، در طول تاريخ بر اثر عوامل مختلفي همچون در مَسند قدرت قرارگرفتن تشيّع و يا نقش غلات شكل گرفته است. اين پژوهش كه به روش توصيفي­تحليلي با استقصاي متن انجام شده، بر آن است تا بيان كند، اين كتاب از داشتن اصل پيش‌انگارۀ صحيح كلامي كه براي هر اثر تاريخي ضروري است بي بهره بوده و در گزارش و تحليل تاريخ به عقايد صحيح اسلامي نيز دچار خلط فاحش شده و تا حدودي فاصله و شكاف عميقي را با مباني نظري اسلام شيعي ايجاد كرده است.