«متخصص اخلاقي» مفهومي مهم ولي مجهول در فلسفه اخلاق هيوم و تناظر آن با رهيافت آشناي «داور راستين» در زيبايي شناسي هيوم

امروزه در فلسفه اخلاق از متخصص اخلاقي به عنوان فردي ياد مي شود كه در شرايط پيچيده قادر است رفتارهاي درست را تشخيص داده و عامل ايده آل اخلاقي باشد. اين مفهوم چندان تازه نيست و مي توان آن را در فلسفه اخلاق هيوم نيز يافت؛ ولي چنان‌كه شايسته است مشهور نشده و فقط برخي محققان، يك فقره دررساله درباره طبيعت انساني را به‌عنوان شاهد اين موضوع مطرح مي كنند. با بررسي آثار هيوم شواهد زيادي در اين خصوص مشاهده و تناظر ميان آن و آموزه معروف داور راستين نيز مشخص مي شود. همان گونه كه در زيبايي شناسي فردي به‌عنوان داور راستين وجود دارد كه با قريحه ذاتي و با ممارست، مقايسه، دوري از پيش‌داوري و استنتاج هاي عقل سليم، اصول كلي ذوق را بدست آورده و زيبايي را تشخيص مي دهد. در اخلاق نيز شخصي وجود دارد كه در شرايط پيچيده گمراه نمي‌شود و با لحاظ همان شرايط، رفتار درست و فضيلت و رذيلت را مشخص مي‌نمايد. همچنين هر دو فرد به تشخيص خطاهاي عامه اقدام نموده و به‌عنوان يك الگوي ايده آل مطرح هستند.