اثربخشي بسته واقعيت مجازي بر ارتقاء كيفيت زندگي كاري و نشاط سازماني

مقدمه: كيفيت زندگي كاري يكي از مهمترين متغيرهاي حوزه روانشناسي صنعتي و سازماني است كه با ايجاد نشاط سازماني منجر به افزايش عملكرد فردي و بهره وري سازماني مي ‌گردد. سازمانهاي امروزي اقدامات متعددي را در جهت بهبود كيفيت زندگي كاري و نشاط كاركنان به كار مي گيرند، يكي از جديدترين اين روش‌ها، استفاده از واقعيت مجازي است.  روش بررسي:  هدف از اين پژوهش بررسي اثربخشي واقعيت مجازي بر كيفيت زندگي كاري و نشاط سازماني كاركنان بود. پژوهش، نيمه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل بود. نمونه اين پژوهش 30 نفر از كاركنان سازمان انرژي هاي نو ايران بودند كه در دو گروه 15 نفري آزمايش و كنترل گمارده شدند. ابزار اين پژوهش، پرسشنامه كيفيت زندگي كاري والتون (1973) و نشاط سازماني كرولف (2007) بود. گروه 15 نفره آزمايش طي مدت 8 جلسه (هر جلسه 10 دقيقه) تحت بسته آموزش واقعيت مجازي قرار گرفتند. پس از جمع آوري ديتاها با استفاده از روش تحليل كوواريانس تجزيه و تحليل شدند. نتايج: نتايج نشان داد تفاوت بين ميانگين‌هاي نمرات پس آزمون كيفيت زندگي كاري و نشاط سازماني در دو گروه آزمايش و كنترل معني دار است (01/0 P). بنابراين مي‌توان گفت بسته واقعيت مجازي بر كيفيت زندگي كاري و نشاط سازماني تأثير مطلوبي دارد و موجب بهبود كيفيت زندگي كاري و نشاط سازماني مي‌شود.  نتيجه گيري: پيشنهاد مي‌گردد سازمان‌ها و شركت‌ها از بسته واقعيت مجازي در جهت بهبود كيفيت زندگي كاري و نشاط سازماني كاركنان خود استفاده كنند.