اولويت‌بخشي ملاك‌هاي همسرگزيني از ديدگاه دانشجويان دختر دانشگاه علوم پزشكي قم

زمينه و هدف: ازدواج و تشكيل خانواده يكي از عوامل مؤثر در بهداشت روان و شيوه زندگي و كاهش نابساماني‌هاي فردي و اجتماعي است. اين مطالعه با هدف اولويت‌بخشي ملاك‌هاي همسرگزيني از ديدگاه دانشجويان دختر دانشگاه علوم پزشكي قم در سال 1396 انجام شده است. روش بررسي: اين مطالعه از نوع توصيفي‌تحليلي و به‌صورت مقطعي در سال 1396 در دانشگاه علوم پزشكي قم انجام شده است. جامعه آماري دانشجويان دختر و تعداد 373 نمونه به‌روش نمونه‌گيري چندمرحله‌اي انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسش‌نامه استاندارد اولويت‌بخشي ملاك‌هاي همسرگزيني با 22 گويه بود كه روايي و پايايي آن در مطالعات قبلي تأييد شده بود. داده‌ها با نسخه 20 نرم‌افزار آماري SPSS و با استفاده از آمار توصيفي و آزمون‌هاي فريدمن، كاي‌ اسكوئر، تي‌تست و تحليل واريانس يك‌طرفه تحليل شدند. يافته‌ها: سن شركت‌كنندگان بين 18-38 سال و ترم تحصيلي آن‌ها بين 1-15 بوده است. نتايج آزمون فريدمن نشان داد تفاوت‌هاي بين ميانگين رتبه‌هاي متغيرهاي مستقل، معنا‌دار مي‌باشد. برخوردار بودن از سلامت رواني در اولويت اول و برخورداري همسر از قوميت يكسان در اولويت آخر قرار مي‌گيرد. بين متغير سن و ميزان اهميت اولويت‌هاي انتخاب همسر همبستگي غيرمستقيم و معناداري وجود دارد (0.001 P). همچنين بين مقاطع تحصيلي كارداني با كارشناسي، كارشناسي ارشد و دكتري عمومي با ميزان اهميت ملاك‌هاي انتخاب همسر تفاوت معناداري وجود دارد (0.001 P). نتيجه‌گيري: انتخاب همسر براساس معيارهاي صحيح از مهم‌ترين عوامل مؤثر بر ازدواج موفق مي‌باشد؛ به‌منظور حفظ و ارتقا سلامت دانشجويان به ‌نظر مي‌رسد دانشجويان لازم است به سلامت روان و حس مسئوليت‌پذيري و عفت و پاكدامني در انتخاب همسر نسبت به ساير موارد اهميت بيشتري بدهند.