تأمين مسكن توان پذير پس از سانحه درس آموزي از راهبردهاي تأمين مسكن ارزان در محله هاي كم درآمد شهري

يكي از نيازهاي برنامه‌هاي بازسازي پس از سوانحْ كاهش هزينه و مدت زمان تأمين مسكن است؛ اما غالباً راهكارهاي متخصصان و برنامه‌ريزان بازسازي براي برآورده كردن انتظارات بهره‌برداران و نيز توجه كافي به نيازهاي خانوارهاي كم‌درآمد با شكست مواجه مي‌شوند. ايشان سعي دارند با استانداردسازي، همسان‌سازي (تيپ‌سازي)، و توليد انبوه مسكن به اين هدف دست يابند، درحالي‌كه شناخت و بررسي راهكارهاي تأمين مسكن ارزان در محلات كم‌درآمد شهري (ازجمله ساخت‌وساز غيررسمي و خودجوش) مي‌تواند اطلاعات مهمي در زمينة نحوة مواجهة خانوارهاي كم‌درآمد به‌منظور تأمين نيازهاي اسكان با منابع محدود در اختيار بگذارد.در تحقيق حاضر، با هدف عرضة الگوهاي ارتقاي توان‌پذيري بازسازي مسكن، به مطالعة پنج نمونة موردي در منطقة 3 در شهر ساري پرداخته شده است. انتخاب نمونه‌‌ها از طريق نمونه‌گيري هدفمند و جمع‌آوري داده‌ها از طريق مشاهدة مشاركتي و تحليل داده‌ها، با استفاده از تحليل مضمون صورت گرفته است. نتايج حاصل از مطالعات ميداني پس از كشف، تفسير، و ساختاربندي، از طريق دريافت نظرات متخصصان، طي دو مرحلهْ اعتبارسنجي و اولويت‌بندي گرديده و نهايتاً در تدوين الگوهاي تأمين مسكن توان‌پذير در منطقة 3 شهر ساري استفاده شده است.بنابر نتايج تحقيق، علي‌رغم تفاوت‌هاي اجتماعي در پنج محلة مورد مطالعه، ويژگي‌هاي مشتركي در فرايند تأمين مسكن وجود دارند كه با فرايند رسمي ساخت‌وساز متفاوت هستند. از مجموع بررسي‌ها 13 الگوي مشترك استخراج شده است كه بسياري از آن‌ها در بازسازي مسكن پس از سانحه ناديده انگاشته مي‌شوند. درحالي‌كه در بازسازي مسكن عموماً از فرايند رسمي ساخت‌وساز تبعيت مي‌شود و از طريق استانداردسازي و توليد انبوه به كاهش هزينه‌ها مي‌انجامد و مي‌تواند با استفاده از الگوهايي چون مشاركت اهالي، تكامل تدريجي، و بهره‌گيري از مصالح بازيافتي و قابل‌استفاده به توان‌پذيري بازسازي مسكن كمك كند.