اعتبارسنجي سندي و تحليل متني و بينامتني و فرامتني حديثِ «وَاللهِ مَا لِلَّهِ آيةٌ أَكْبَرُ مِنِّي‏»

همۀ هستي‌مندان آيت ‌الله و نشان‌دهندۀ قدرت و معرفت و حكمت آفريدگار و پروردگار و آموزگار بي‌همتاي خود هستند؛ اما برخي آفريده‌ها به‌دليل ويژگي‌هاي انحصاري، نشانۀ بزرگ‌تر و برتر اويند. بر پايۀ برخي روايات، از انبيا و اوصيا و اولياي الهي، تنها معصومي كه خودش را بزرگ‌ترين آيت خدا ناميده، امام عليR است. هدف اصلي مقاله پاسخ‌گويي تحليلي به اين پرسش است كه «چرا و چگونه امام عليR بزرگ‌ترين آيت خداي والاست؟» پس از بررسي سندي و اطمينان به صدور اين روايات، نيز تحليل دلالي آن(متني و بينامتني و فرامتني)، روشن شد كه حضرت عليR در نظام تكوين و تشريع، پرفروغ‌ترين آيت و بزرگ‌ترين نشانۀ خداست. پرداختن تبييني و تحليلي به موضوع مهم كلامي و معرفتي(بزرگ‌ترين نشانه بودن امام عليR) در پرتو رهنمودهاي قرآن و عترت، بر اساس چيدمان منطقي و دسته‌بندي‌هاي گويا و نگارشي روان، از امتيازات اين مقاله به شمار مي‌آيد. روش پژوهش در اين نوشتار، نقليِ وحياني(گزارش و تحليل دلاليِ متون آيات و روايات) و گردآوري داده‌ها به روش كتابخانه‌اي و نرم‌افزاري و پردازش متن نوشته، به‌شيوۀ توصيفي و تحليلي است.