رويكردها و روش‌هاي نقد حديث در الزامات و تتبع دارقطني از نظر براون

جاناتان براون به نقد حديث توجه ويژه نشان داده و در بررسي‌هاي علمي، به الزامات و تتبع دارقطني نيز پرداخته است. اين مقاله ديدگاه و موضع وي را در مورد رويكردها و روش‌هاي نقد حديث در الزامات و تتبع دارقطني مي‌كاود. گردآوري اطلاعات در اين اثر به روش كتابخانه‌اي- رايانه‌اي و پردازش آن‌ها به روش توصيفي‌تحليلي است. براون شناخت عقيده و روش‌ دارقطني را با مطالعۀ آثارش به‌ويژه الزامات و تتبع دنبال مي‌كند. براون درمي‌يابد رويكرد دارقطني به حديث، اغلب پرداختن به سندهاست؛ در روش‌شناسي نيز بيشتر آثارش ناظر به سند و علل‌ آن يا وضع و هويت راويان است، افزايش را هم براي سند و هم براي متن مي‌پذيرد. براون باور دارد جامع‌ترين دفاع طرفداران حديث از صحيحين اين است كه انتقاد دارقطني، تنها در موارد استثنايي پذيرفتني است. براون با رويكرد تبييني‌تحليلي و اطلاع‌رساني بي‌طرفانه به اين باور مي‌رسد كه دارقطني با نگارش الزامات و تتبع ثابت كرده است شيفتۀ صحيحين بوده است؛ بنابراين عقايد او در نقد صحيحين، نقش قابل اعتنايي نداشته، بلكه بررسي و اصلاح ‌دارقطني ناشي از دقت عمل او در بررسي حديث بوده است.