ارائه مدل حسابرسي عملكرد در سازمان‌هاي بخش عمومي ايران با رويكرد فازي

موضوع و هدف مقاله: هدف پژوهش حاضر ارائه مدلي براي حسابرسي عملكرد در سازمان‌هاي بخش عمومي ايران است. روش پژوهش: پژوهش حاضر با رويكرد تركيبي از نوع كاربردي با روش توصيفي-پيمايشي است. ابعاد، مؤلفه و شاخص هاي مدل با استفاده از روش هاي مصاحبه با پنل خبرگان، پرسشنامه و دلفي فازي مثلثي شناسايي شد. خبرگان مصاحبه با استفاده از روش گلوله برفي و خبرگان پرسشنامه با استفاده از روش تصادفي انتخاب شده اند. يافته هاي پژوهش: نتايج نشانگر شمول تأمين پاسخگويي و تهديد آن در قالب ناكارآمدي ها و كژكاركردها و پيرو آن توجه به محيط بخش عمومي و ويژگي هاي محصولات و خدمات آن، سودمندي ادراك شده در سطح عوامل دورني و بيروني، تضادهاي نقش بالقوه در حسابرسي عملكرد، پيامدهاي ناخواسته حين ارزيابي عملكرد، عارضه هاي مبتلابه ارزيابي و انتقادهاي به نفس حسابرسي عملكرد به عنوان اجزاي مدل هستند. نتيجه گيري، اصالت و ارزش افزوده آن به دانش: ضرورت توجه به ابعاد مختلف اثرگذار بر حسابرسي عملكرد و منظوركردن عوامل محيطي و محاطي و امعان شرايط بخش عمومي ايران مي تواند زمينه انجام اثربخش آن را به همراه داشته باشد.