ارزيابي نقدهاي ميرزا جواد تهراني بر اصالت وجود ملاصدرا با تكيه برنقشِ اصالت وجود و يا ماهيت در تبيين برهان توحيد

ميرزا جواد تهراني با طرح هشت اشكال بر مباني و استدلال‌هاي اصالت وجود ملاصدرا، بر اين باور است كه طرح مسئله اصالت وجود اشتباه است و مترتب بر اين نظريه، برهان‌ توحيد ذاتي، را فقط با مباني اصالت ماهيت اثبات پذير مي‌داند. در اين نوشتار با روش توصيفي و تحليل محتوا، هشت نقد تهراني مورد بررسي و ارزيابي قرارگرفته است و مشخص خواهد شد كه منشا نگرش وعلت انتخاب تهراني جهت تبيين برهان پذيري ذات واجب؛ در راستاي حمايت از مباني اصالت ماهيت؛ عبارت است از اينكه بين اقتضاپذيري و عليت پذيري ذات واجب الوجود تمايزي قايل نشده است لذا نتوانسته برهان توحيد واجب الوجود را با مباني اصالت وجود سازگار بداند. در نهايت با توجه و واكاوي در اصول حكمت متعاليه مي توان به شبهه ابن كمونه پاسخي متقن ارايه كرد ولي براساس مباني اصالت ماهيت كه اساس اين نگرش بر نسبت مفهوم انتزاعي به منشأ انتزاع استوار شده است نمي‌توان پاسخ متقني ارايه كرد.