كارايي سياست‌هاي پولي و تقاضاي پول در ايران؛ يك تحليل عدم تقارن

بررسي كلي سياست‌هاي ابلاغي بانك‌هاي مركزي در كشورهاي مختلف نشان مي‌دهد كه تقاضاي پول يكي از مفاهيم كليدي‌ در تحليل‌هاي اقتصاد كلان مي‌باشد. براساس معيارهاي تحليل اقتصاد كلان، ويژگي‌هاي مهمي از تابع تقاضاي پول هستند كه مي‌توانند كارايي سياست‌هاي پولي را به طور اساسي تحت تأثير قرار دهند. يكي از مهم‌ترين اين ويژگي‌ها ثبات تقاضاي پول است.در اين پژوهش كارايي سياست پولي و تقاضاي پول در ايران با استفاده از داده‌هاي سري زماني سال‌هاي 1398-1369 اقتصاد ايران بررسي شده است. به اين منظور، نخست با استفاده از الگوي خود‌رگرسيون با وقفه‌هاي توزيعي غيرخطي(NARDL)، فرضيه وجود عدم تقارن تقاضاي پول نسبت به تغييرات نرخ تورم بررسي شده است. سپس، در زير بخش بعدي با استفاده از الگوي خود‌رگرسيون‌برداري(VAR) فرضيه تغيير در اثر بخشي كارايي سياست پولي نسبت به عدم تقارن تقاضاي پول بررسي شده است.  نتايج حاصل حاكي از آن است كه تكانه‎هاي مثبت و منفي نرخ تورم، تقاضاي پول را به صورت نامتقارن تغيير مي‌دهند. با بدست آمدن ضرايب تكانه‌هاي مثبت و منفي نرخ تورم از الگوي NARDL و وارد كردن اين ضرايب به متغير سياست پولي، تغيير در اثر‌بخشي كارايي سياست پولي نسبت به عدم تقارن تقاضاي پول، با استفاده الگوي VAR بررسي و اثبات شده است.