اثر رژيم‌هاي مختلف آبياري بر عملكرد كمي و كيفي دانه و روغن بادام زميني (Arachis hypogaea L.) تحت تاثير اتانول

اين آزمايش، به‌منظور ارزيابي اثر رژيم‌هاي مختلف آبياري بر عملكرد كمي و كيفي دانه و روغن در بادام زميني (Arachis hypogaea L.) تحت تاثير اتانول، در طي فصل زراعي 1398 و 1399 به‌صورت كرت‌هاي خرد شده با طرح پايه بلوك‌هاي كامل تصادفي و در سه تكرار در مزرعه آزمايشي مركز تحقيقات، آموزش و ترويج كشاورزي و منابع طبيعي استان گيلان، آستارا (ايستگاه تحقيقاتي كانرود) اجرا شد. تيمارهاي آزمايشي به‌ترتيب شامل چهار سطح رژيم آبياري در 25، 50، 75 و 100 ميلي‌متر تبخير از تشتك تبخير كلاس A به‌عنوان كرت اصلي و سه سطح الكل اتانول شامل 10، 20 و 30 درصد حجمي به‌عنوان كرت فرعي بود. تنش خشكي سبب كاهش عملكرد دانه، درصد روغن دانه، عملكرد روغن، عملكرد پروتئين و اسيدهاي چرب لينولئيك، پالميتيك و آراشيديك در روغن بادام زميني گرديد. ولي، تنش خشكي تاثير مثبت بر صفاتي نظير محتواي پروتئين دانه، اسيدهاي چرب اولئيك و استئاريك داشت. بيشترين عملكرد دانه (3275 كيلوگرم در هكتار) تحت تاثير متقابل رژيم آبياري پس از 25 ميلي‌متر تبخير از تشتك تبخير كلاس A و كاربرد اتانول با غلظت 20 درصد حجمي به‌دست آمد. كاربرد برگي اتانول با غلظت 10 درصد حجمي تحت شرايط رژيم آبياري پس از 100 ميلي‌متر تبخير از تشتك تبخير كلاس A تنش خشكي شديد بالاترين ميزان اولئيك اسيد (57/17 درصد) را نشان داد. در اين آزمايش، تنش خشكي سبب كاهش عملكرد كمي دانه (69/56 درصد) در بادام زميني گرديد و افزايش سنتز اولئيك اسيد تحت شرايط تنش خشكي كيفيت روغن بادام زميني (13/93 درصد) را بهبود بخشيد. كاربرد اتانول در هر دو شرايط آبياري و تنش خشكي منجر به بهبود كميت و كيفيت عملكرد دانه و روغن در بادام زميني گرديد. بدين ترتيب، كاربرد برگي اتانول مي تواند در راستاي ارتقاي عملكرد كمي و كيفي دانه و روغن در بادام زميني در شرايط اقليمي مشابه قابل توصيه ‌باشد.