نقش روش تغيير موقعيت در تربيت اخلاقي از منظر علامه مصباح يزدي

گزينش موقعيت برتر و قرار گرفتن در آن، از روش‌هاي مؤثر تربيتي محسوب مي‌شود. درخصوص تأثيرات روش «تغييرِ موقعيت» در تربيتِ اخلاقي، اين پرسش مطرح است كه اين روش چه تأثيري در پيشگيري و درمان آسيب‌هاي اخلاقي و نيز رشد معنوي و اخلاقي دارد؟ همچنين در هريك از حوزه‌هاي سه‌گانه فوق چه راهكارهايي در منابع اسلامي ارائه شده است؟ هدف از پژوهش حاضر، پاسخ به پرسش‌هاي فوق از منظر علامه مصباح يزدي ره است. روش تحقيق «توصيفي ‌ـ تحليلي» بوده و گردآوري اطلاعات به‌صورت كتابخانه‌اي انجام شده است. يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه براساس روش «تغييرِ موقعيت»، راهكارهاي «سير در آفاق»، «انجام مناسكِ عبادي»، «فرار از موقعيتِ آسيب‌زا»، «پرهيز از همنشيني با هواپرستان» و «فاصله‌گرفتن از موقعيت‌هاي زمينه‌‌‌سازِ گناه» به‌منظور پيشگيري از بروز آسيب‌هاي اخلاقي تأثيرگذارند. همچنين براي درمان انحرافات اخلاقي از «انجام مناسكِ عبادي»، «همنشيني با صالحان» و «هجرت از موقعيتِ گناه» استفاده مي‌شود. براي رشد اخلاقي نيز «انجام مناسكِ عبادي»، «همنشيني با صالحان» و «حركت در مسيرِ معنويت» نمونه‌هايي از كاربرد اين روش محسوب مي‌شوند.