بررسي و تحليل شيوه خودتربيتي از ديدگاه علامه مصباح يزدي

«خودتربيتي» يعني: تربيت نفس خود. علامه مصباح به‌اقتضاي ديدگاه فلسفي، اخلاقي و تفسيري خود، نظريه تربيتي ويژه‌اي را ارائه نموده كه شيوه خودتربيتي نيز متأثر از آن است. به‌علت اهميت موضوع خودتربيتي و به‌سبب جامع بودن انديشه اين دانشمند، بررسي و تحليل اين شيوه داراي اهميت است. اين تحقيق ضمن ارائه انديشه تربيتي مشاراليه به‌صورت «توصيفي»، ابعاد گوناگون آن را به شيوه «تحليلي» بررسي و واكاوي كرده و شواهدي از آيات قرآن براي اين منظور ارائه داده است. از جمله يافته‌هاي پژوهش اين است كه در اين شيوه، به پيش‌فرض‌هاي عقلي و منطقي و ويژگي‌هاي مشترك و اختصاصي انسان‌ها و همچنين به همه ابعاد نفس توجه شده است. با وجود پيچيدگي نفس، به‌وضوح ارتباط ابعاد نفس و جايگاه آنها مشخص است. نقطه ثقل در خودتربيتي، اميال و گرايش‌هاست و جايگاه عبوديت و دين‌مداري به‌خوبي در آن روشن است.