مقايسه اثربخشي آموزش شفقت‌خود و درمان هيجان ‌مدار در كاهش آسيب ‌پذيري رواني- بدني مادران كودكان با ناتواني يادگيري

پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي آموزش شفقت به خود و درمان هيجان‌مدار در كاهش آسيب‌پذيري رواني- بدني مادران داراي كودك ناتوان يادگيري انجام شد. روش پژوهش نيمه ‌ آزمايشي   با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و يك پيگيري دو ماهه بود. جامعه ‌آماري مادران كودكان ناتوان يادگيري مراجعه‌كننده   به مركز مشاوره پيوند   در سال تحصيلي 1399-1400 در شهرستان ملارد بودند. 45 نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و در يك گروه آزمايش 15 نفره تحت برنامه آموزش شفقت خود، يك گروه آزمايش 15 نفره تحت درمان هيجان‌مدار و يك  گروه 15 نفره كنترل جايگزين شدند. ‌چك ليست علائم SCL-25  دراگوتيس و همكاران (1974) روي  سه گروه و برنامه‌هاي آموزش شفقت‌خود گيلبرت (2014) براي يك گروه آزمايش   و درمان هيجان‌مدار گولدمن و گرينبرگ (2015) براي گروه آزمايش ديگر اجرا و داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر تحليل شدند. نتايج نشان داد كه آموزش شفقت‌خود و درمان هيجان‌مدار آسيب‌پذيري رواني- بدني را كاهش مي‌دهند (01/0P ). درمان هيجان‌مدار تاثير بيشتري دارد و اين تاثيرات در مرحله پيگيري پايدار بودند. از آن جايي كه آموزش شفقت‌خود و درمان هيجان‌مدار احتمالا منجر به تغيير، تجربه و پذيرش هيجان‌ها مي‌شوند، آسيب‌پذيري مادران را كاهش مي‌دهند. بنابراين مي‌توان از اين روش‌هاي كارآمد براي بهبود سلامت مادران كودكان ناتوان يادگيري استفاده كرد.