روش‏هاي بي حسي موضعي بخش انتهاي اندام‏ها در گاو

گاوها معمولا مقيد سازي فيزيكي را تحمل مي‏ كنند بنابراين، بسياري از روش‏ هاي درماني و جراحي شامل جراحي‏ هاي اندام حركتي را مي‏ توان با استفاده از تركيب آرام ‏بخشي ملايم و بي‏ حسي موضعي يا ناحيه‏ اي انجام داد. اين روش‏ ها از خطرات بيهوشي عمومي اجتناب مي‏ كنند و نسبتا ساده و ارزان با عوارض جانبي كم هستند. بي‏ حسي موضعي يا ناحيه‏ اي شامل تزريق داروي بي‏ حسي است كه از بين رفتن حس را در يك بخش از بدن فراهم مي‏ آورد. استفاده مناسب از بي‏ حسي‏ هاي موضعي ابزاري مهم جهت انجام روش‏ هاي درماني و جراحي در اندام‏ هاي حركتي گاو است. مهم است كه بي‏ حسي موضعي بي‏ دردي كافي را براي كنترل درد فراهم آورد. ليدوكايين معمول‏ ترين داروي بي‏حسي موضعي است كه در گاو استفاده مي‏ شود. چندين روش بي‏ حسي موضعي و ناحيه ‏اي شامل بي‏ حسي عصبي، بي‏ حسي حلقوي، بي‏ حسي چهار نقطه‏ اي و بي ‏حسي ناحيه ‏اي سياهرگي براي بخش پاييني اندام‏ ها در گاو وجود دارد. در بي‏ حسي ناحيه ‏اي، داروي بي‏ حسي نزديك يك عصب خاص تزريق مي‏ شود در حالي‏ كه بي‏ حسي حلقوي با تزريق داروي بي‏ حسي به‏ صورت دورتادور انجام مي‏ شود. در بي‏ حسي چهار نقطه ‏اي، داروي بي‏ حسي در چهار نقطه به‎منظور بي‏ حس كردن بخش پاييني اندام از پسترن به سمت پايين تزريق مي‏ شود. در بي ‏حسي ناحيه ‏اي سياهرگي، داروي بي‏ حسي به‏ صورت داخل سياهرگي از طريق يك كاتاتر، پس از قرار دادن تورنيكت دورتادور اندام تزريق مي‏ شود. توجه به حجم داروي بي‏ حسي موضعي جهت پيشگيري از اثرات سمي اين داروها ضروري است. در اين مقاله، معمول‏ ترين روش ‏هاي بي‏ حسي موضعي در بخش انتهايي اندام‏ ها گاو شرح داده مي‏ شود.