قطع انگشت در گاو

لنگش در اندام ‏هاي حركتي يكي از مهم‏ ترين مشكلات گاوداري ‏هاي امروز است كه ضررهاي اقتصادي جبران ‏‏ناپذيري ايجاد مي‏ كند به‏ طوري‏ كه حدود 60% گاوهاي هر گله حداقل در طول سال يك‏بار دچار لنگش مي‏ شوند (جراحات انگشتي در ايران 8/31%). جراحات انگشت ‏ها يكي از اصلي ‏ترين دلايل لنگش در گاوها است. استخوان ‏هاي انگشت ‏ها در گلو شامل بند هاي اول، دوم و سوم هستند. دو انگشت فرعي نيز در گاو وجود دارند. انگشت مياني و انگشت جانبي به ترتيب در اندام‏ هاي حركتي جلويي و عقبي ساختار هاي اصلي تحمل وزن هستند. يكي از درمان ‏هاي كاربردي براي جراحات انگشت ‏ها، قطع آن‏ ها است. از ميان مهم‏ ترين علل قطع انگشت مي ‏توان به استئوميليت ‏هاي استخوان ‏هاي انگشت ‏ها و ناويكولار، آرتريت‏ هاي عفوني مفاصل بين انگشتي، شكستگي ‏ها و ضربات سم اشاره كرد. اغلب جراحي ‏هاي قطع انگشت تحت بي‏حسي موضعي در گاو در حالت ايستاده انجام مي ‏شود. انتخاب روش ‏هاي قطع انگشت بستگي به عوامل مختلفي مانند نوع جراحت و وسعت ساختارهاي آناتوميكي درگير دارد. معمول ‏ترين روش جراحي، قطع انگشت‏ ها قطع انگشت از طريق يك ‏سوم انتهايي استخوان بند بالايي بدون نياز به آويخته پوستي است كه معمولا پيش ‏آگهي خوبي نيز دارد و در بهبود عمر اقتصادي دام موثر است. امروزه، قطع اندام و استفاده از پروتز در گاو و گوساله با صدمات غير قابل درمان عضلاني اسكلتي يا عفونت كاربرد دارد. هر چند پيش ‏آگهي كوتاه مدت قطع اندام خوب است، پيش ‏آگهي طولاني مدت بستگي به تحمل وزن و شرايط نگهداري حيوان دارد.