بررسي سياست‎هاي مديريت بحران در قرآن با محوريت «جنگ احد»

«بحران» همواره پديدۀ شايعي در سازمان‎ها و جوامع بوده و مديريت بحران از اهميت بالايي برخوردار است. دانش مديريت از اواخر دهۀ 1970، بر ضرورت پيش‎بيني نظام‎مند و كسب آمادگي براي برخورد با بحراني كه حيات سازمان‎ها و جوامع را تهديد مي‎كند، پرداخته است. پرسش اصلي اين نوشتار آن است كه قرآن چه سياست‎ها يا راهكارهايي براي مديريت بحران با محوريت «جنگ احد» ارائه كرده است. هدف ارائۀ سياست‎هاي مديريت بحران با محوريت جنگ احد است. يافته‎هاي پژوهش حاكي از آن است كه قرآن‎كريم سياست‎هايي را در مراحل قبل، حين و بعد از بحران ارائه مي‎كند. اين سياست‎ها عبارت‎اند‍ از: تعيين محدوده بحران به روش مشورت، پيشگيري از فروپاشي نيروها و روحيه‎بخشي و اميدبخشي با يادآوري ولايت، نصرت و امداد الهي و نيز اصلاح باورهاي نيروها، يادآوري تحقق وعدۀ نصرت الهي، يادآوري پاداش‎هاي ارزشمند، دعوت به تداوم مقاومت، نويد پيروزي نهايي، ايجاد آرامش، بهسازي روحي و رواني با يادآوري مقايسه‎اي ميان رنج‎ها، بخشش، تحليل عوامل شكست و عبرت‎گيري. روش پژوهش، توصيفي و تحليلي و استفاده از تفاسير قرآن‎ كريم است و براي دستيابي به الگوي طبقه ‎بندي‎شده، از روش تحليل مضمون هم استفاده مي ‎شود.