اصول عدالت سياسي در انديشه امام خميني (ره) و جان رالز

اين مقاله به بررسي مقايسه ‎اي اصول عدالت سياسي از منظر امام خميني  و جان رالز مي‎ پردازد‎. پرسش اصلي بر محور همين دشواره از منظر امام و مقايسه آن با جان رالز است كه به نقاط اشتراك يا افتراقي در عدالت، متمركز مي‎ باشد. داده‌‌هاي اين پژوهش كه بر اساس روش مقايسه‌‎اي دو انديشمند شكل گرفته است، حكايت از آن دارد كه انديشه سياسي امام خميني به ‎مثابه منظومه‌اي معنايي متشكل از مجموعه نشانه‌‎هاي به هم‎پيوسته است كه در نظام فكري توحيد-عدالت سامان يافته است. در مفصل ‎بندي گفتماني انديشه سياسي ايشان، دال مركزي عدالت است كه در هسته مركزي انديشه ايشان است و همه دال‎هاي ديگر بر گرد آن مي‌‎چرخند. ظلم ‎ستيزي، استكبارستيزي، مردم ‎گرايي و دفاع از مستضعفان ازجمله اصول عدالت سياسي ايشان است، اين در حالي است كه در انديشه سياسي رالز، آزادي در صدر مي‌نشيند و ديگر ارزش ها ازجمله عدالت با نوع خوانش از آن، تحليل مي ‎شود، از ديگر سو، اصولي چون امنيت همگاني، مشاركت عمومي و حق گزينش برابر، پاسداري از حقوق سياسي همگان، حق انتقاد و نظارت و آزادي اجتماعات و برخورد با نافرماني مدني به‎صورت مشترك در انديشه امام خميني و جان رالز وجود دارد، هرچند كه اهداف نهايي هركدام از اين اصول متفاوت است.