بازنمايي جايگاه زن در جامعه سنتي رمان‌هاي ميرال الطحاوي؛ الخباء و نقرات الظباء

احساس نياز به بازگو كردن حقايق جامعه، نويسندۀ را به خلق آثاري وا مي‌دارد كه بافت و درون‌مايه‌اي اجتماعي دارند. جامعه‌شناسي ادبيات با بررسي محتواي آثار ادبي و رابطه آن با فضاي اجتماعي، نشان‌دهنده جهان‌بيني حاكم بر متن است؛ بنابراين بررسي فرهنگ و رفتار افراد در آثار نويسنده مي‌تواند به شناخت جامعه وي منجر ‌شود كه اين امر، بدون ترديد سنگ بناي نخست و گامي مؤثر در جهت اصلاح ارزش ها و هنجارهاي نادرست نهادينه‌شده در دل اين جامعه است. از اين ‌رو، بررسي جايگاه زن عرب در جامعه سنتي ترسيم شده در رمان‌هاي «الخباء» و «نقرات الظباء» نوشته ميرال الطحاوي، با روش توصيفي تحليلي امري ضروري مي‌نمايد. چنين به نظر مي‌رسد كه نويسنده با طرح مسئله اصلي رمان بر محوريت زنان و سيطره فرهنگ‌عامه گذشته، آشفتگي‌ها، تحقير و خوار داشت، ظلم پذيري و سلطه سنت، تصويري تك‌بعدي و اغلب يك وجهي از يك زن منفعل عربي در محيطي بدوي و احياناً حضري را به تصوير مي‌كشد كه تسليم گفتمان حاكم است و اگر به‌ ندرت تمردي دارد، اين تمرد به تغيير و بهبود وضعيت وي در خانواده و جامعه منجر نمي شود. مي‎توان دريافت كه زن كامل با تمام وجوه منشوري در جامعه مورد نظر نويسنده، جايگاهي ندارد و قهرمانان زن نه‌تنها تلاشي براي رهايي از قيد و بند سنت ندارند، بلكه در ظلم به خود و زنان همانند خويش با گفتمان غالب همگام مي شوند تا كورسوي اميد به تحول در ميان شخصيت هاي زن به خاموشي گرايد.