امكان‎سنجي تبيين ظهور و سقوط حكومت‎هاي معاصر براساس نظريه ابن‎خلدون

بررسي و علت‎يابي چگونگي پديدآمدن حكومت‎ها و نيز زوال و سقوط آنها از جمله مهم‎ترين موضوعات مورد توجه انديشمندان علوم انساني بوده است. يكي از اين انديشمندان، ابن‎خلدون، متفكر مسلمان قرن هشتم هجري است كه پس از مطالعات گستردۀ تاريخي، نظريۀ خود را با عنوان «علم جديد عمران» ارائه كرد. با اين نظريه مي‎توان ظهور و سقوط حكومت‎هاي گذشته را تبيين نمود؛ ولي آيا با اين نظريه مي‎توان ظهور و سقوط حكومت‎هاي معاصر را هم تبيين كرد؟ در پاسخ مي‎توان گفت با وجود اينكه شاخص‎هاي (عوامل) تعيين‎شده از سوي ابن‎خلدون در مورد ظهور و سقوط حكومت‎‎ها كه با نگاه واقع‎گرايانه تدوين‎شده، فرازماني بوده است و امروزه هم كاربرد دارد؛ ولي با توجه به تغيير عصبيت‎ها و ظهور عصبيت‎هاي نوين و نيز نقش سازمان‎هاي بين‎المللي و دولت‎هاي خارجي و فناوري‎هاي جديد، به‎ويژه رسانه‎ها در ظهور، ثبات و سقوط حكومت‎‎ها مي‎بايست اين نظريه بازبيني‎شده و اصلاحاتي را در كاربرد اين نظريه به‎كار گرفت تا امكان تبيين دقيق‎تر و واقعي‎تر ظهور و سقوط حكومت‎هاي معاصر براساس اين نظريه فراهم شود.