مدل يابي معادلات ساختاري تاثير انعطاف پذيري روانشناختي بر گرايش به روابط فرا زناشويي با نقش ميانجي گر هويت من در زوجين

پژوهش حاضر با هدف تاثير انعطاف پذيري روان‌شناختي بر گرايش به روابط فرازناشويي با نقش واسطه اي هويت من انجام گرفت. پژوهش حاضر، پژوهش همبستگي و از نوع مدل سازي معادلات ساختاري بود؛ جامعه آماري پژوهش كليه زوجين شهر بيرجند بود. روش نمونه‌گيري به صورت در دسترس بود و تعداد نمونه شامل 192 زوج (384 نفر) بود. پرسش‌نامه‌هايي كه جهت جمع آوري اطلاعات از گروه نمونه در نظر گرفته شدند عبارت بودند از: پرسش‌نامه نگرش به روابط فرازناشويي واتلي (2006)، پرسش‌نامه انعطاف‌پذيري شناختي دنيس و وندورال (2010) و نسخه دوم پرسش‌نامه عيني گسترش‌يافته منزلت هويت من بنيون و آدامز (1986). براي تجزيه و تحليل آماري داده ها از مدل معادلات ساختاري (SEM) استفاده شد. بر اساس نتايج، اثر مستقيم انعطاف‌پذيري روان‌شناختي بر گرايش به روابط فرازناشويي، اثر مستقيم انعطاف پذيري روان‌شناختي بر هويت من و اثر مستقيم هويت من بر گرايش به روابط فرازناشويي مورد تأييد قرار گرفت. طبق نتايج، اثر غيرمستقيم متغير انعطاف‌پذيري روان‌شناختي از طريق هويت من بر گرايش به روابط فرازناشويي مورد تأييد قرار گرفته است (0.01 P). بنابراين، انعطاف‌پذيري روان‌شناختي و هويت من تلويحات كاربردي فراواني در زمينه‌هاي پژوهشي و درمان گرايش به روابط فرازناشويي دارد.