مؤلفه‌هاي تعجيزي شياطين از منظر قرآن كريم

آيات قرآن كريم بر اين امر دلالت دارند‌كه شيطان با استنكاف از اوامر الاهي و توجيهات غير عقلايي و اقدامات مكارانه به دنبال عاجز نمودن خداوند در ذات، صفات و افعال بود و شياطين انسي نيز هم‌چون كفار و مشركين از يك‌سو درصدد حذف معرفتي و معنوي خدا و حذف فيزيكي انبيا و ايمان‌گرايان بودند و از سوي ديگر، تلاش مي‌نمودند كه خود را از عذاب الاهي در دنيا نجات داده و از شكست در برابر انبيا فرار كنند. هدف مقاله بازخواني مؤلفه‌هاي تعجيزي شياطين از منظر قرآن كريم است. پرسش تحقيق اين است كه: شياطين با تمسك به چه شيوه‌هايي، به تعجيز انبيا و موحدان پرداخته‌اند و راهبرد خداوند در مقابل آن، ‌چه بوده است؟ اين تحقبق از نوع تحقيق تحليل محتوا و جمع‌آوري داده‌ها از منابع مرتبط، در راستاي پاسخ به پرسش تحقيق بوده است. شياطين از مؤلفه‌هاي گوناگوني هم‌چون انكار و تكذيب، تهمت و افتراء، تمسخر و استهزاء، ترويج خرافات، قلب واقعيات، ايجاد موانع، تهديد، تطميع، تحريم، تبعيد، تخريب و تهديم استفاده مي كند. خداي سبحان در قرآن كريم با رد ادعاهاي شيطان، مالكيت و خالقيت اصيل را مختص خود دانسته و با اشاره به شرافت انسان به واسطه ظرفيت‌هاي تكويني، اغواء كردن را عامل انحراف انسان برمي‌شمارد و اجازه تصرف ابتدايي شيطان بر انسان را نداده و مخلصين و شاكرين نيز از حوزه نفوذ شيطان مصون هستند. خداي متعال در برابر شياطين انسي با راهبردهاي ايجابي و سلبي، هم پاسخ‌هاي نظري حكيمانه و مجاب كننده به مؤلفه‌هاي تعجيزي آن‌ها داده است و هم در عمل با ياري انبيا و موحدان و فرستادن عذاب، موجبات شكست آن‌ها را فراهم نموده است و در پايان بشارت قطعي حاكميت دين خدا و مؤمنين را اعلام كرده است.