مقايسه اثر شيوه هاي مختلف بازيافت بر استرس اكسيداتيو و شاخص هاي هماتولوژيك در دوندگان زن

زمينه و هدف فعاليت ورزشي مي تواند موجب افزايش استرس اكسيداتيو و متابوليكي شود. هدف از اين تحقيق بررسي تأثير شيوه هاي مختلف بازيافت پس از يك جلسه تمرين حاد بر فعاليت آنزيم آسپارتات آمينوترانسفراز، استرس اكسيداتيو و برخي شاخص هاي هماتولوژيك دوندگان زن بود.روش بررسي در تحقيق نيمه تجربي حاضر 30 دونده زن نيم هحرف هاي ب هعنوان نمونه تحقيق انتخاب شدند و به صورت تصادفي در 3 گروه10 نفري: گروه بازيافت فعال دويدن، گروه بازيافت غيرفعال و ماساژ ورزشي تقسيم شدند. پس از 2 هفته پروتكل تمريني يكسان براي ورزشكاران و همچنين پس از يك هفته استراحت خون گيري به صورت ناشتا انجام شد؛ خون گيري در 3 مرحله 1. حالت ناشتا؛ 2. پس از رقابت 1500 متر و 3. بلافاصله پس از مراحل مختلف ريكاوري انجام شد. به منظور تجزيه و تحليل آماري از آزمون تحليل واريانس يك طرفه استفاده شد.يافته ها نتايج نشان داد كه در گروه ماساژ، تغييرت هماتوكريت، گلبول سفيد و هموگلوبين نسبت به گروه بازيافت فعال و غيرفعال بيشتربود ( 05 / P 0 ). در گروه بازيافت فعال سطح مالون دي آلدهيد نسبت به گروه هاي ماساژ و بازيافت غيرفعال بيشتر كاهش يافت ( 05 / P 0 )، اما بين سه روش بازيافت بر تغييرات آهن، گلبول قرمز خون، آسپارتات آمينوترانسفراز و ظرفيت آنتي اكسيداني كل تفاوت معناداري مشاهده نشد ( 05 / P 0 ). نتيجه گيري باتوجه به نتايج مي تواند گفت كه بازيافت فعال با افزايش جريان خون مي تواند از آسيب هاي ناشي از استرس اكسيداتيو جلوگيري كند.