خصوصيات دموگرافيك و هيستولوژيك بيماران مبتلا به گرانولوم پس از خالكوبي در بيمارستان رازي

زمينه و هدف: يكي از عوارض مهم خالكوبي، واكنش گرانولوماتوز است كه با علائم درد، تورم، قرمزي و تندرنس در محل تتو مشخص مي شود. اين واكنش در همه سنين و هر دو جنس ديده مي شود. با توجه به افزايش عوارض تتو، برآنيم تا مشخصات دموگرافيك ـ هيستولوژيك و عوارض تتو، به‌خصوص گرانولوم را بررسي كنيم. روش اجرا: بيماران بيمارستان رازي با تشخيص گرانولوم پس از خالكوبي در يك بازه 3 ساله وارد مطالعه شدند و خصوصيات دموگرافيك ـ هيستولوژيك آن‌ها ثبت شد. تعداد 196 بيمار وارد مطالعه شدند و براي هر بيمار، يك برگه پرسش‌نامه تهيه و اطلاعات ازطريق آن‌ها جمع آوري شد. يافته‌ها: ميانگين سني بيماران 45/46 سال با انحراف‌معيار 8/54 و ميانگين زمان انجام تتو 4/18 سال با انحراف معيار 4/33 بود. ميانگين دفعات اتجام تتو 1/64 و انحراف معيار 1/8 بود. بيشترين محل انجام تتو ابرو با 88/3% و كمترين، پلك فوقاني با 0/6% بود. تتوگرانولوما (ساركوئيدال و جسم خارجي) با 41/7% بيشترين و ضايعات ليكنوئيد با 2/8% كمترين فراواني نتيجه پاتولوژي را داشته است. نتيجه‌گيري: با توجه به بيشترين فراواني تشخيص پاتولوژيك تتو ـ گرانولوم (ساركوئيدال و جسم خارجي) با 41/7% و اثبات ارتباط بين تتو ـ گرانولوم و ابتلا به ساركوئيدوز در مطالعات قبلي، بررسي كامل بيماران، پيگيري طولاني‌مدت از جهت ابتلا به ساركوئيدوز در آينده و بررسي پاسخ باليني به درمان، منطقي و سودمند به‌نظر مي‌رسد. ضمناً بررسي اينكه آيا درمان ضايعات فعلي نقشي در جلوگيري از ابتلا به ساركوئيدوز در آينده خواهد داشت يا خير حائزاهميت به‌نظر مي‌رسد.