مقايسۀ عدم تقارن امواج مغزي مناطق پيشاني بين افراد داراي اختلال وسواس فكري-عملي، افسردگي اساسي و عادي

هدف از انجام پژوهش حاضر مقايسۀ عدم تقارن امواج مغزي QEEG مناطق پيشاني بين افراد داراي اختلال وسواس فكري-عملي، افسردگي اساسي و عادي بود. روش پژوهش حاضر از لحاظ هدف كاربردي از نوع علي-مقايسه‌اي بود. جامعۀ آماري اين پژوهش را افراد مبتلا به اختلالات افسردگي اساسي و وسواس فكري-عملي مراجعه‌كننده به درمانگاه اعصاب و روان بيمارستان فاطمي شهر اردبيل در سال 1398 تشكيل دادند. 15 نفر از مبتلايان به اختلال افسردگي اساسي (8 زن و 7 مرد)، 15 نفر از افراد مبتلا به اختلال وسواس فكري-عملي (5 زن و 10 مرد) به روش نمونه‌گيري دردسترس و 15 نفر نيز از ميان همراهان بيماران به‌عنوان افراد عادي (7 زن و 8 مرد) به همين روش انتخاب شدند و در اين پژوهش شركت كردند. براي جمع‌آوري اطلاعات از تشخيص روان‌پزشكي و مصاحبۀ باليني ساختاريافته (SCID)، پرسشنامۀ افسردگي بك (BDI-ll) و وسواس فكري-جبري فوآ و همكاران (OCI) استفاده شد. در مرحلۀ بعد ثبت QEEG از آن‌ها در محل آزمايشگاه روان‌شناسي دانشگاه محقق اردبيلي صورت گرفت و داده‌هاي آن با نرم‌افزار SPSS 25 و نرم‌افزار نوروگايد تجزيه ‌و تحليل شد. براي تحليل داده‌هاي پژوهش از آزمون تحليل واريانس چندمتغيري استفاده شد. ميزان عدم تقارن امواج دلتا (11.129=F)، تتا (8.128=F)، آلفا (3.810=F) و بتا (6.956=F) در بين سه گروه از افراد مبتلا به اختلال افسردگي، اختلال وسواس فكري-عملي و افراد عادي به‌طور معناداري در سطح (0.001 P) از هم متفاوت است. نتايج اين مطالعه مي‌تواند اقدامي اساسي به‌منظور ارزيابي پاسخ درماني و هدايت استراتژي‌هاي درماني، از جمله دارو، تحريك مغز، نوروفيدبك يا ساير مداخلات توان‌بخشي باشد.