اثربخشي آموزش نظريۀ انتخاب و واقعيت‌درماني بر كاهش پرخاشگري و هيجان‌هاي منفي نوجوانان دختر

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش نظريۀ انتخاب و واقعيت‌درماني بر كاهش پرخاشگري و هيجان‌هاي منفي نوجوانان دختر انجام شد. اين پژوهش كاربردي و جزء پژوهش‌هاي نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعۀ پژوهش شامل دانش‌آموزان دختر پايۀ دهم و يازدهم مدارس متوسطه شهرستان آمل در سال تحصيلي 1397- 1396 بود. 28 نفر از اين دانش‌آموزان به شيوۀ نمونه‌گيري دردسترس انتخاب و به دو گروه آزمايش و كنترل اختصاص داده شدند. داده‌هاي پژوهش با استفاده از پرسشنامۀ پرخاشگري نواكو (AGQ) و فرم كوتاه مقياس افسردگي، اضطراب و استرس (21DASS-) در دو مرحلۀ پيش‌آزمون و پس‌آزمون گردآوري شد. گروه آزمايش 8 جلسه آموزش واقعيت‌درماني دريافت كرد؛ درحالي‌كه گروه كنترل مداخله‌اي را دريافت نكردند. داده‌هاي گردآوري‌شده در دو مرحلۀ پيش‌آزمون و پس‌آزمون با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيره (مانكووا) تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد آموزش نظريۀ انتخاب و واقعيت‌درماني سبب كاهش مؤلفه‌هاي پرخاشگري شده است (p0/05 ) اما تغيير معناداري را در كاهش افسردگي، اضطراب و استرس به‌عنوان هيجان‌هاي منفي ايجاد نكرده است (p0/05 ). براساس يافته‌هاي پژوهش مي‌توان از آموزش نظريۀ انتخاب و كاربرد واقعيت‌درماني براي كاهش پرخاشگري و افزايش سطح مسئوليت‌پذيري در دختران نوجوان استفاده كرد.