مقايسة اثربخشي مداخلة شناختي مبتني بر بهوشياري با مداخلة فراشناختي بر كاهش نشانه‌هاي اضطراب و نشخوار فكري در زنان مبتلا به بيماري مولتيپل اسكلروزيس

هدف پژوهش حاضر مقايسة اثربخشي مداخلة شناختي مبتني بر بهوشياري و مداخلة فراشناختي بر اضطراب و نشخوار فكري بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس بود. روش اين مطالعه براساس هدف، كاربردي و بر مبناي طرح تحقيق نيمه‌آزمايشي و از نوع پيش‌آزمون-پس‌آزمون با يك گروه كنترل بود. بدين‌منظور از ميان همة زنان مبتلا به ام اس عضو انجمن ام اس استان مازندران ساكن شهرستان ساري (تعداد كل= 80 نفر) در سال 1399، تعداد 45 نفر به شيوة نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفي در سه گروه مداخلة 1 (درمان شناختي مبتني بر حضور ذهن)، مداخلة 2 (درمان فراشناخت) و كنترل (بدون مداخله) جاي‌دهي اعضاي گروه‌هاي مداخله به مدت 8 جلسة يك‌ساعته، تحت آموزش قرار گرفتند. شركت‌كنندگان يك بار پيش از شروع مداخله و يك بار پس از اتمام مداخله، به مقياس خودگزارشي اضطراب (SAS) و مقياس پاسخ نشخوار فكري (RRS) پاسخ دادند. سپس داده‌ها به‌كمك نرم‌افزار SPSS نسخة 26 تحليل شدند. نتايج حاصل از تحليل كوواريانس چندمتغيري و آزمون LSD نشان مي‌دهد تفاوت بين دو گروه درمان شناختي مبتني بر حضور ذهن و درمان فراشناخت در متغير اضطراب و نشخوار فكري معنا‌دار است (p 0.05). درمان شناختي مبتني بر بهوشياري نيز تأثير بيشتري از درمان فراشناخت در كاهش اضطراب و نشخوار فكري داشته است. با توجه به اهميت سلامت روان بيماران مبتلا به بيماري مولتيپل اسكلروز در مهار هرچه بهتر اين بيماري و تبعات آن، به‌نظر مي‌رسد استفاده از درمان‌هاي فوق مفيد و ثمربخش باشد؛ بنابراين به درمانگران توصيه مي‌شود براي ارتقاي سلامت روان اين بيماران از اين دو مداخله، به‌ويژه مداخلة مبتني بر بهوشياري بهره بگيرند.