مردم شناسي باور به امام عصر به روايت مسكوكات قبل صفوي

استفاده از اشياء مادي در شناخت و فهم چرخش‌هاي فرهنگي از مسيرهاي مغفول در پژوهش‌هاي تاريخ مذهب است. اشياء مادي_ فرهنگي از ظرفيت بالايي براي درك فضاي سياسي و مذهبي دوره انتشار خود برخوردارند. اشياي فرهنگي امروزه براي مورخين توليد روايت تاريخي مي كنند، روايتي از آنچه در واقعيت تاريخي و اجتماعي روي داده، بدون ملاحظات تاريخ نويسان و مكتوبات رسمي حاكمان. سكه‌ به عنوان يك شي مادي در كنار خطبه خواني، يكي از رسانه هاي تاريخي براي اعلام مواضع رسمي حكومت است. در راستاي فهم تشيع در جامعه ايران پيشاصفوي، مسئله جستار حاضر باور به حضرت ولي عصر عج در گستره جغرافياي ايران زمين است. در گام اول سكه‌هاي حاوي نام حضرت ولي عصر عج شناسايي مي شوند و در گام دوم نگرش رسمي به انگاره مهدويت در مسكوكات بررسي شده وارتباط آن با منابع مكتوب غيبت‌نگاري پيشين استخراج مي‌شود. يافته‌هاي پژوهش حاضر حاكي از آن است كه از دو قرن پيش از طلوع دولت صفوي باورهاي مهدوي در مسكوكات ايران مطابق با انديشه رسمي شيعه انعكاس يافته است.