مدل‌سازي، طراحي و تست رانشگر فضايي نوع تك پيشرانه هيدرازيني براي نيروي تراست كم و كاربرد تغيير وضعيت ماهواره

در اين پژوهش يك سيستم پيشرانش فضايي نوع تك پيشرانه براي ايجاد نيروي تراست پنج نيوتني و ضربه ويژه 220 ثانيه با كاربرد تنظيم حركت يا تغيير وضعيت ماهواره مدل‌سازي و طراحي گرديده است.اين مدل از دو بخش اصلي شامل يك راكتور كاتاليستي با خوراك هيدرازين، كاتاليست نيكل 15 درصد بر پايه گاما آلومينا و يك نازل همگرا- واگرا تشكيل شده است. راكتور مدل كاتاليستي، بستر ثابت، يك بعدي، جريان پايدار و آدياباتيك با واكنش‌هاي تجزيه هتروژني است. عملكرد فرايند با انجام دو واكنش تجزيه هتروژني هيدرازين و آمونياك و تبديل به گازهاي سبك هيدروژن و نيتروژن با دماي بالا بوده، سپس با خروج گاز از بستر و نازل نيروي رانش حاصل مي‌گردد. كاتاليست از روش اشباع‌سازي مرطوب ساخته شده و ويژگي‌هاي لازم با آزمايش‌هاي آناليز كمي، كيفي و حرارتي تعيين مي‌گردد. نتايج مدل‌سازي شامل متغيرهاي جرم، انرژي، سينتيكي، فيزيكي و شيميايي در رانشگر فضايي است. از مزيت‌هاي مهم اين طراحي اندازه‌گيري و پيش‌بيني متغيرها است. براي تعيين عملكرد و درستي مدل طراحي و آزمايشي(در شرايط اتمسفري و استاتيك) در شاخص‌هايي مثل نيروي رانش، ضربه ويژه، افت فشار بستر، حداقل مقدار تجزيه آمونياك با شرايط سينتيكي و عملياتي يكسان مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاصل تطابق مناسب داشته و مورد تأييد مي‌باشند.